Arkadaşlar Merhaba,
Ben İzmirden Murat.
Motorsiklet üzerinde büyüdüm desem yeridir.Fakat kötü bir anıyla bu aşka bu güne kadar veda etmiştim.
Dikkatli olmanız için sizinle paylaşmak istiyorum.
29 yaşındayım.ilkokulu bitirdiğimde babam bana peugeot marka 49cc lik motorsiklet almıştı.Orjinal haliyle 1 yıl kullandım.Daha motor hacmini büyüttüm.Şasesi hariç komple krom kaplattım.Orta okul çağında yapabileceğim hertürlü masrafı harçlığımdan yemeyerek motoruma yapmıştım.Motorumu kimseye vermiyordum.Hatta arkadaşlarım bu işe çok bozuluyordu.Çünkü onarın motorsikleti yoktu.
Bir gün en samimi arkadaşım erkan benden evine gidip gelmesi için motorumu istedi.Yakındı evi.Fakat ben vermek istemedim.Yanımızda bayan arkadaşlarımızda vardı.Onların yanında bana arkadaşlığımızın arasına girdi bu motor diyerek kızdı.Bende bayanların yanında ''malı kıymetli'' durumuna düşmemek için ilk defa motorumu arkadaşıma verdim.Yarım saat geçmemişti ve kötü haber gelmişti.
Erkan süratli girdiği virajı alamamış ve kaldıma çarpmış motorun üzerinden uçarak kafasını taşa çarpmıştı.Görenler anlattı yerden 3 metre kadar havalanmış ve 8 metre ileriye baş üstü düşmüş.Olay yerine geldiğimde Erkanı hastaneye götürmüşlerdi fakat yerde kanları görünce şoka girdim okadar çoktu ki.
Hemen Ege üniversitesi acile Erkanı görmek için tüm arkadaşlarımla birlikte gittik.Babasını küçük yaşta kaybettiği için annesi ve ablasıyla birlikte yaşıyorlardı.
Kısa sürede annesi ve ablası geldi fakat hemen ameliyata alındığı için göremiyorduk.
Annesi beni çok seven biriydi fakat motorun benim olması sebebiyle ve söz konusu kaza yapan da oğlu olduğu için tüm gücüyle bana bağırmaya başladı.Tek işittiğim ve beni yıkan kelime ''senin yüzünden oldu bu kaza''.Şuan bile yazarken kulaklarımda çınlıyor.
Ben zaten bitmişim ve böyle bir durumla karşılaşınca hepten o yaşta tansiyonum düştü ve yere yığıldım.
Ardından şikayetçi oldular.Ben arkadaşımı merak ediyorum.Hastane kapısında biri içereden çıkar da durumu hakkında bilgi alırım diye fakat poliste benden iafade bekliyordu.
Ameliyattan çıktı ve yoğun bakıma alınmıştı.Yaşıyordu erkan.Bir süre sonra evine getirdiler.
Tabi ben evimin bahçesinde hasarlı olan motoru en sevdiğim arkadaşım bu motorla bu hale geldi diyerek elimde çekiçle motoru paramparça ettim.
Daha sonra evinde ziyaret etmek için Erkanın yanına gittim.Annesi beni içeri almadı.Gören akrabaları bunun motorumuydu neden verdin motorunu diyerek hepsi beni suçladılar.Arkadaşım içeride görmek istiyorum fakat kapıda hiç tanımadığım akrabalarından af diliyordum.
Göremeden de geldim.Cep telefonu da yok o zamanlar tabi.Giden diğer arkadaşlarımdan alıyordum haberini.
Bir süre sonra tekrar fenalaştı ve tekrar çarpmanın sonucuyla kafasında iç kanama başladı.Tekrar ameiyat ve tekrar hastane kapısı.ailesi yine perişan.Bu kez ankara Gata'ya gönderdiler.Ve orada 2 kez beyin ameliyatı oldu.
Haber alamıyorduk.Ve 6 ay sonra evine tekrar geldiğinde öğrendimki sağ gözü bir daha görmeyecekti.Çarpma ve ameliyatlar sonrası yüzü perişandı.Sonraları estetikle toparlamalar yaptılar ama izler kalmıştı.
Benimle kimse görüştürmüyordu Erkanı.
En sonunda annesinin aldığı kararla evlerini satıp Antalyaya yerleştiler.Üzerinden 14 yıl geçti en ufak bir haber dahi alamadım.Şimdilerde ne yapıyor ne ediyor bilmiyorum.
Bu yüzden ne zaman evde motor muhabbeti geçsin arkasından erkanla olan bu kötü anı otomatik olarak açılıyordu.
Şimdi ise tekrar motor almaya karar verdim ama önce benim ve eşimin kaskını aldım.Çünkü 14 yıl öncede kaskım olsaydı motorumu kaskla birlikte Erkana verirdim.Ve bunların hiçbiri olmayabilirdi.Ama oldu.
Motor alma kararını vermek benim için hiç kolay olmadı.Arkadaşım ve doyamadığım motor sevgim.Ancak kendimi 14 yıl bastırabildim.
İnşallah hayırlı olur ama ürpermiyor değilim.
Bu anımı paylaştım çünkü siz sakın ha sakın motorsikletinizi bir başkasına vermeyin ve kasksız kullanmayın.
İsteyen kim olursa olsun,yanınızda kimler olursa olsun ortam ve kişiler önemli olmamalı yinede vermeyin motorunuzu.
Sağlıcakla kalın.
