Yazdırılabilir Görünüm
geçen sene başında hondamı sattığımdan beri, minübüslerin kalabalığı otobuslerin bilet sırası, camdan gördüğün 2 teker üstündeki özgür insanlar,kendini eksik hissetmen vücudunun bir uzvu gitmişcesine acı çekmen. Komik gelecek ama öyle. Somurtkan bezmiş suratımı güldüren RR umarım üzmezsin beni. Belki gereksiz bir konu ama paylaşmak istedim. Siz siz olun elinizdekinin değerini bilin. Kaybedince anlarsınız değerini ve söz konusu bir motosiklet ise.
Motorsuz kaldığımızda hepimizin Hissetiklerimizi tam olarak aktarmışsın çok kütü bir duygu 8)
ben bir önceki yani ilk motorumu sattığımda adam noterin önünden dönüp giderken sanki birini hiç göremeyecek üzere uğurlarsınız ya aynen öyle olmuştum. eve döndüğümde köpekler gibi pişmandım satmasaydım diye ama.............
Bende sattım. noterin önünde basıp giderken alan insan emeklerini görüyor ne uğraşmıştım gitti be diyor. neyse alacağım motor unutturur hepsini inşallah.