Merhaba Sevgili Ailem;
Uzun zamandır yazmak istiyordum aslında. Siyasi bir söylem olmayacak yazdıklarım.. Bir zamanlar uzun süre şerefim ve namusumla hizmet ettiğim, çocuk yaşımla girip koskocaman bir adam olarak birlikte büyüdüğüm bu insanlara minnet borcum olarak algılayın lütfen cümlelerimi..
Aranızda bilenleriniz vardır. Ben vazife malülü , emekli bir askerim. Aslında devletim bana ''Gazi'' ünvanı da verdi lakin onca kolu-bacağını,gözlerini kaybetmiş olmasına rağmen tıkını çıkarmayan abilerim-kardeşlerim varken bu ünvanı zikretmeye utanıyorum ve mümkün olduğunca vurgulamıyorum. Polislikte askerlikle paralel bir kurumdur bu konuda. Her ne kadar görev ve sorumlulukları farklı olsa da amaç aynı derecede kutsaldır !
İstanbul'da dün maç sonrası yaşanan bombalamada 38 şehit var. Allah ruhlarını şad etsin,arkalarında bıraktıkları ailelerine sabırlar versin. Televizyon ekranından okuyanlar ,bu vatanı sevenler için de çok zor lakin içinde yaşayanlar için bilhassa ateşin düştüğü yerlerdeki insanlar için katlanılmaz bir acı..
2008 de Irak'ın kuzeyinde(-ki kuzey ırak değil) vurulduğumda bunu çok ama çok iyi anladım. İnanın kendinizi düşünemez oluyorsunuz. O gün 7 kardeşim şehit oldu. 3 kardeşim çok ağır bedensel engele sahip oldu. Ben belki de en şanslılarından biriydim. Sadece 2 mermi ile sol bacağımdan vurulmuştum ve vücudumun yarısı kırılmıştı,belime de parça tesirli anti personel mayınının küçücük bir parçası girip L5 e yakın bir yere saplanmıştı. Kaybettiğim arkadaşlarımı düşünmeden geçen tek günüm, onlarsız tek rüyam olmadı.
Ailem özellikle de annem çok sarsıldı. Toplamda bir buçuk yıla yakın bir süre tedavi gördüm. 5 ameliyat sol bacağımdan ve 3 ameliyat belimden oldum.( Son birer tanesi estetik ameliyatıydı. Kimilerinin beğenmeyip kapattığı Gata'nın değerli hekimleri psikolojimizi düşünerek kaymak gibi estetik yaptılar bize) Kırıklarımsa bazen hala sızladığını hissederim.
Verdiğim hizmetten hiç pişman oldum mu? Hayır ! Hiç şikayet ettim mi? Hayır ! Lakin günümüzdeki bu umursamazlık, oluk oluk şehit edilen asker-polise karşı duyarsızlık beni derinden yaralıyor.. Bu sabah televizyonda 38 kişinin şehit olduğunu görünce kahvaltı yapamadım. Midem ,ruhum ,içim alt-üst oldu. Bu toplum ne ara bu kadar yozlaştı ve neden bu kadar tepkisiz kalıyor bilemiyorum lakin içimde ,kalbimde apse gibi ,diş ağrısı gibi sürekli sızlayan bu hissiyatı sizlerle paylaşıp içimi size dökmek istedim.
Allah bu terörü yaratanların, yeryüzünde bozgunculuk çıkaranların,çanak tutanların,besleyenlerin,içinden sempati duyanların,yol verip onların önünü açanların,vatana-millete kastı olanların belasını versin!
Bu mübarek gecede şehitleri de dualarınıza katmayı unutmayın.
