Geçenlerde arkadaş çevremin çok fazla daraldığını hissediyordum öylede oluyor sanki konusacak kımsemın kalmadıgını gördükçe kendimde hatalar aramaya basladım ve gereğinden fazla açık sözlü oldugumu fark ettim ne kadar mutlu motivasyonum yüksek görünsem de kimse madalyonun diğer yüzünü göremiyor yıllarca takındıgım maskeler insanları öylesine tatmin etmiş ki kimse gerçek Ryder ne hissediyor bir sıkıntısı varmı bir maneviyat ihtiyacı duyuyor mu ? Sormayı bırak selam vermeye tenezzül etmemeye basladılar ne olmus olabılırde bu kadar düşüşe geçti bu adam ...

Bu aralar düşüncelerim arasında askerlik var tecilimi bozdurdum ve askere gitmeyi plalıyorum hem ailemden uzak hem de yanlız kalabileceğim bir sıgınak gıbı duruyor benim için

Askerlik şubesine gittim mayısta alıcaklardı sözde bugun gıt yarın gel yapıp agustosta gıdecegımı soyluyorlar bu gıdişle kasıma kadar buralardayız ya hayırlısı

Bazen kamp falan yapma isteği geliyor içimden gidemiyorum sanki ayaklarımda prangalar vurulu uzaklaşamıyorum psikolojimi giderek bozuyorum aynada kendime küfür etmeye bile başladım git gide uzaklasıyorum belkide yıllarca büründüğüm maskeler beni ele geçiriyor alt benliğimin çığlıkları olmasın bunlar biraz nefes almam gerekmiyor mu? başınızı da ağrıttım gece gece kusuruma bakmayın

Abilerim ablalarım kardeşlerim mutlu ruyalar zaten sadece ruyalarımız da mutlu olabiliyoruz ...