Yaw okan o koca yol nasıl yok olur. Tabiii o ne kalkıştı öyle ki asvaltın ağlamasına gökler dayanmadı ağladı sonuç da bu tabiii. Ros adayı (anladığım kadarıyla benim burun dediğime siz ada diyorsunuz) gezdim. Ama nerde olduğumu anlayana kadar bi hal oldum. Sağda deniz gidiyorum solda deniz arkada deniz. Güneş farklı yerde. Hatta sana göstereyim doğru yerden mi gitmişim acaba diye resim bile çektim bi yerden. Sonra Radarı görünce doğru yerde olduğumu anladım. Manzara süperdi. Tabiii rüzgar da öyle. Kafamı düz tutamıyordum. Hep denize bakacak şekilde dönderiyordu kaskı. İstesen de istemesen de manzaraya baktırıyordu yani.Millet de kamp yerinde ben doğu karadenizdeki yağmurlardan bahsederken "bizim günahımız ne! Bize niye yağmur yağmıyo" diye serzenişte bulunuyorlardı. Eh artık doymuşlardır yağmura. Gidip şu filimleri bastırayım da sonra okan konuyu kitlemesin. Hatta resimsiz hikayesiz gezi mi olur len der siler bilem.