Þimdiye kadarki tek piþmanlýðým motosiklet kullanmaya geç baþlamam. Hep derim ki "keþke 10 yýl önce girseymiþim bu iþlere". Ama sonra da kendimi avuturum "lan ben 10 sene önce silme salaktým, kesin ölürdüm" diye. Þimdi o zamanlarýma an biraz daha saðlýklý düþünebiliyorum.

Yazýya böyle bir giriþ yapmamýn sebebi boþ vakit darlýðýndan dem vurmam. Çalýþma hayatý zaten özgürlüðe büyük bir çelme takarken, sosyal sorumluluklardan dolayý kendimize ayýrmamýz gereken vaktin de-bana göre- ölmesi gerçekten üzüyor insaný.

Hal böyleyken Burak kardeþim; seni, verdiðin kararý, plansýz hareketini ve yazýný takdir ediyorum. Kendine müthiþ tecrübeler edinmiþsin ve bunu bizlerle paylaþmýþsýn. Ýnþallah daha çok kilometreler, uzun yýllar motosiklet sürmek nasip olur da, hep beraber böyle tecrübeler ediniriz.

Çocuklarý hep gülümsetecek iþler çýkarmak ümidiyle...