:|
Senden önce ölmek isterim.
Gidenin arkasından gelen
gideni bulacak mi zannediyorsun?
Ben zannetmiyorum bunu.
İyisi mi,
beni yaktırırsın,
odanda ocağın
üstüne korsun
içinde bir kavanozun.
Kavanoz camdan olsun,
şeffaf,
beyaz camdan olsun
ki içinde beni görebilesin
Fedakârlığımı anlıyorsun :
vazgeçtim çiçek olmaktan
senin yanında kalabilmek için.
Ve toz oluyorum
yaşıyorum yanında senin.
Sonra, sende ölünce
kavanozuma gelirsin.
Ve orada beraber yaşarız
külümün içinde külün
ta ki bir savruk gelin
yahut vefasız bir torun
bizi ordan atana kadar...
Ama
biz
o zamana kadar
o kadar karışacağız ki birbirimize,
atıldığımız çöplükte bile
zerrelerimiz
yan yana düşecek.
Toprağa beraber dalacağız.
Ve bir gün yabani bir çiçek
bu toprak parçasından nemlenip filizlenirse
sapında muhakkak iki çiçek açacak :
biri
sen
biri de
ben.

:|

bu güzel sözlerin altına bir de ben eklemek istedim. şu aralar hayatıma yeni biri
girdi ve biraz bu aralar garibim
sevmek güzeldir, hele sevdiğinle 2 teker gezmek daha güzeldir..
hava kapalı, sevdiğinle sahilde oturmussun, kimsecikler yok sokakta, birden
gök yırtılmışcasına ağlıyor, ağlıyor ayrılığı haber verir gibi..
sımsıkı sarılırsın, hiç ayrılmayacak gibi..
aahhh ah..