tam 1 sene boyunca nefretle uyandım bu şehrin sabahlarına.. :(
istanbul'a yeni gelen her kişi gibi zorluklar yaşadım.. Alışamadım..

zaman geçti, sizleri tanıdım, sevdim istanbul'u..
ama -yeniköylünün deyimiyle- sırf domatesin kilosu 50 kuruş daha ucuz diye bursa'ya geldim..

öyle pişmanım ki..

sizlerle daha sık görüşemeyeceğim için üzgünüm en çok..
ben farkına varamamışım ama, kazandığın an başlıyormuş kaybetme korkusu..
ve kaybettiği zaman anlıyormuş insan elindeki güzelliği..

içinde yaşarken nasıl benimseyemediysem onu, şimdi ben giderken istanbul'un ruhu bile duymayacak..
sanırım intikamı acı olacak.. :P

henüz yenecem seni istanbul bile diyememişken gidiyorum bu şehirden..

bu akşam ordayım ve yarın taşınıyorum.. :(

artık istanbulla bağım sizlerden ibaret olacak..

kendinize çok iyi bakın.. sizi seviyorum..

(fazla duygusal bi yazı oldu.. ama ruh halimi tahmin etmeniz zor olmaz sanırım.. uykusuz ve yorgunum..
üstelik taşınma işi de dehşet büyüyor gözümde..)