istanbuldan ayrılmak herzaman kor insana nazlı yardan ayrılmak gibi. insan ne onla yapabilir ne onsuz. beraberken şikayet eder ayrılınca özler. işte böyle bi şehir istanbul. aynı duyguları 4 yıl önce banada yaşattı. çok baktım giderken arkama dön dermi diye ama demedi. ilk zamanlar fazla ayrı kalamadık. sık sık çeşitli bahanelerle görmeye gittim onu. ama eskilerinde dediği gibi gözden uzak ulan gönüldende uzak olurmuş. zamanla kopsakta birbirimizden ne zaman duysam adını biryerlede hep kalbim sızlar gözlerim buğulanır eski günlerin hatırına tekrardan gel bana der mi diye bakarım yollara.