Damarda akan bir özgürlük, bir keşfetme, bir maceracılık hep vardı. Yaşıtlarıma göre çok geç bisikletim oldu, oldu ama bana küçük oldu. (Ilkokul 5 bittiğinde bir BMX) (yıl 1995-1996 civarı)
Bisiklede binerken hep kendi kendine gitse beni şöyle bilmediği yerlere götürse diye içimden geçerdi.
Lise bittikten sonra az buçuk biriktidğimiz paralarla o zaman kardeşim dediğim bir arkadaşla motosiklet tamircisinden mobilet aldık. Onda kalacaktı ama mobilet (mobilet bize motosiklet) bizim olacaktı.
Tamirci gaz ayarını biraz kısayımda az yaksın diye ayarlama yaptı. Sonuç 2 kişi düz yolda çekmiyordu. Babamla beraber çok araba motoru söktüm parçaladım, az buçuk anlarım motordan, rolantiden, gazdan.
Arkadaş aldığı mala bozuk demeye çekindiğinden tamirciye tekrar gidip gaz ayarı yaptırmadı. Daha da bozulacak diye bana da dokundurmadı.
Velhasıl o mobilet kömürlükte çürüdü yıllar sonra da hurdacıya verildi. (2003-2004 yılı civarı)
Yıl olmuş 2010 işe gidip geliyorum ama otobüslerde canım çıkıyor. Gezmeye tozmaya baba arabasıyla gidiyorsun ama o da işte ne kadar keyifli olursa.
Artık yollar otobüsler canıma tak demiş araştırmaya başladım. Ben zannederdim hepsi harley hepsi pahalı malum chopper yazınca ulaşılabilir bir çok motor buldum. Ama okul yeni bitmiş işverenler 3 kuruşa çalıştırıyor yine ulaşılamaz konumdalar.
Yıl olmuş 2015 normal maaşa başlamışız ama ne kadar ulaşılabilir olsa da devlet baba verdiği parayı almayı iyi bilir kredi ödeme derdine düşmüştüm.
Yıllar geçti yıl oldu 2017 sonları borç bitmiş motor zamanı ama bu zamana kadar 2 maaşa aldığım motorların fiyatları olmuş 10 maaş. Biraz ıkına birat tıkına sonunda motorumu aldım, RR Klasik yaavne heybetli bir şey bu sonra öğrendim ki en küçüklerdenmiş ama olsun bende küçüğüm

Böyle işte uzunca bir hikaye

Mehmet senin bahsettiğin film çok hoşuma gider. Hep istedim dost bildiklerimle bazen çılgınca bazen durgunca şeyler yapmak demek ki hepsi kısmet.

Mehmet A.