CHOPPER / CRUISER / COSTOM



Bu kadar fazla isim olduğuna bakmayın her birinin farklı farklı anlamı var ancak bizim ülkemizde hepsine toptan chopper (çapır) demişler geçmişler. Bu tarzı aslında Amerikan filmlerinde gördüğünüz deri yelekli, dövmeli, çetevari amcalarla özdeşleştirdik senelerdir. Ancak işin iç yüzü hiç öyle değil. Amerika da kültür bu şekildedir belki ancak Türkiye’de bu tarz motora binen insanlar hiç de toplanıp birilerini falan kesmiyorlar (en azından şu an J).

Önce Chopper – Cruiser – Custom farkından başlayalım isterseniz:

Aslında bu motosikletlerin çok büyük bir çoğunluğu fabrikadan çıktığı halleriyle yollarımızda bulunuyor ve bu şekilde seri üretim motosikletlerin gerçek adları aslında Cruiser.

Custom olarak tabir edilen motosikletlerse cruiser motosikletlerin sürücü tarafından kendisine uygun biçimde eklemeler, çıkarmalar, değişiklikler yapılmış hali.

En çok ismini duyduğumuz chopper motosikletler ise isminin aksine sokaklarda en az gördüklerimizden. Chopper yapım aşamasından itibaren sürücüsüne göre şekillendirilen ve dünyada bir başka eşi olmayan motosikletlerdir. Ki ismi de İngilizcede kesme – biçme anlamına gelen ‘chopping’ kelimesinden gelir.

Bu sınıfın avantajları; Bu motosiklet çeşidinde tasarım ön planda olacağı gibi bindiğiniz aracı şekillendirmeyi seviyorsanız buna en uygun motosikletlerde yine cruiserlar. Cruiser aksesuar bulma konusunda en rahat motosiklet türü olmasının yanı sıra görece olarak da rahattırlar. Ayrıca trafikte gördüğünüz saygıda diğer motosiklet türlerine göre oldukça yüksektir.

Bu sınıfın dezavantajları; Bazı istisnalar dışında cruiserların viraj kabiliyeti aynı güçteki diğer motosiklet tiplerine göre daha zayıftır.

Bu motosiklet sınıfına örnek olarak Suzuki Vl 800 Volusia'yı, Kawasaki’nin Vulcan serisini veya Yamaha Dragstar serisini örnek gösterebiliriz.


NAKED (ÇIPLAK)




Genellikle bir supersport motosiklet gücüne ve viraj kabiliyetine sahip oldukça asi bu motosikletler supersportlardan farklı olarak adı üstünde çıplak üretilmekteler. Çıplaktan kastımız aslında şu, motosikletin üzerinde depo, far, akü kapağı gibi bir iki mecburi alan dışında neredeyse hiç grenaj (ki aslında ‘karenaj’dır) bulunmaz. Bu çıplaklık motosikleti daha asi bir delikanlı gibi gösterse de bir takım dezavantajlara da sebep oluyor elbet.
Bu sınıfın avantajları; Genellikle güçlüdürler ve manevra kabiliyetleri yüksektir. Benzer güçte ki motorlara oranla şehir içi kullanıma daha yatkındırlar. Olası bir kaza durumunda grenaj bulundurmadıklarından açabilecekleri masraflar daha düşüktür.

Bu sınıfın dezavantajları; Performans daha ön planda olduğundan genellikle yakıt sarfiyatları yüksektir. Ayrıca grenajsız tasarımları sebebiyle rüzgârdan çok fazla etkilenirler. Bu sebeple uzun seyahatlerde sürücüyü yoran bir tarzdır.

Bu tarza örnek olarak da Ducati’nin Monster’ını veya Yamaha Mt serisini gösterebiliriz.

SUPERSPORT (RACING MOTOR)



‘Abi kaçlık bu?’, ‘En son kaç gördün?’, ‘300 yapıyor mu hakikaten?’ ve benzeri bir sürü sorunun gizli öznesi namı değer*yarış motorları. Aslında namı boşuna değil. Bu motosikletlerin doğası pist. Ancak bu pist motosikletleri çok sevildiği ve talep edildiği için az biraz uysallaştırılıp evcilleştirilerek şehre salınıyorlar.
Son yıllarda düşük motor hacminde modelleri üretilse de bu tarz motorlar genelde 600cc ve 1000cc olarak piyasaya sürülmekteler.

Bu sınıfın avantajları;*Yarışa hazır olarak üretilen bu motosikletler*genellikle*iyi giderler ve iyi dururlar. Bu da ihtiyacınız olduğunda sizi sıkıştıran araçtan kaçabilmenizi veya önünüze kıran araca çarpmadan durabilmenizi kolaylaştırır. Ayrıca supersport kullanmanın okulda, işyerinde vs. getirdiği mini bir şöhrete de sahip olmanız kaçınılmaz. Tabi bu avantaj mı yoksa dezavantaj mı tartışılabilir.

Bu sınıfın dezavantajları;*Yüksek performansı düşük yakıtla yakalamak pek kolay değil maalesef. Bu sebeple yakıt hususunda ciddi bir sarfiyat söz konusu.(Düşük motor hacmine sahip daha az güçlü motosikletleri bir kenara bırakırsak) Ayrıca bu tarz motosikletler pist asfaltı gibi üst düzey bir asfalta uygun yapıldıklarından Türkiye’nin malum yollarında böbrek taşı düşürtebilir.

Bu motosiklet tipine örnek olarak da*Yamaha R*serisi veya*Honda Cbr*serisini gösterebiliriz.

TOURING (TUR MOTORU)




Adı üstünde. Üstüne binip uzun kilometreler yapmak amacıyla üretilmiş motosiklet türü. Genelde kalıplıdırlar. Çantalar ya orijinalinde vardır ya da takmak için yerleri hazırdır. Öyle ki klimalı modelleri bile bulunmakta! Ayrıca uzun yolda zorlanmaması adına belli bir gücün üzerindedirler.

Bu sınıfın avantajları; Konfor, eşya taşımaya uygunluk, güç…

Bu sınıfın dezavantajları; Şehir içi kullanım zorluğu, çok fazla teknoloji barındırmak ve dolayısıyla bir arıza durumunda çıkabilecek masrafların fazlalığı, bozuk yola uygun olmamak…

Bu sınıfa örnek olarak da Honda’nın efsanesi Goldwing’i gösterebiliriz.

ENDURO



Son 20 yılda yaptığı patlamayla içeriği genişleyen ve şimdilerde yeni bir motosiklet tipine daha gebe bir tarz endurolar. Sürücüsünü her türlü yol koşulunda bir şekilde hedefe ulaştırmayı hedefler endurolar. Yerden oldukça yüksektirler. Beygir gücünden ziyade tork (dönme momenti) ön plandadır. Bunu kabaca son süratin yerine hızlanma ivmesinin daha çok önemsenmesi olarak niteleyebiliriz.
Arazi şartlarında oldukça iyi işler çıkaran endurolardan sonra şimdi de yol endurosu kavramı yaygınlaşmış durumda. Yol enduroları ise touringlerin yapamadığı işleri yapmayı, gidemediği yolları gitmeyi hedefleyen ama uzun yola da uygun kuvvette her iki işi de biraz yapan modeller.

Bu sınıfın avantajları; Doğayla iç içe bir sürüşün en keyifli halini sunarlar ve suya, çamura, darbelere daha dayanıklıdırlar. Hem doğa, hem asfalt ile en yakından bağ kuran motosiklet çeşidi.

Bu sınıfın dezavantajları; Bakım sıklığı, asfalt koşullarına çok uygun olmayışları (yol enduroları dışında kalan safkan endurolar için), yine safkan endurolarda artçılı sürüşe elverişli olmama.

Safkan endurolara örnek olarak Yamaha’nın Xt serisini veya Kawasaki’nin Wr serisini örnek gösterebiliriz. Yol endurolarına örnek olaraksa Suzuki Vstorm veya Bmw Gs Serisi iyi birer örnek olacaktır.

CROSS (MOTOCROSS)



Enduroyla çokça karıştırılan bir diğer dağ keçisi. Bu keçinin endurodan farkı şu bunu isteseniz de şehre indiremezsiniz. Neden mi? Cross motosikletler yalnızca arazide sürüşü hedeflerler ve bir ulaşım aracı değillerdir. Bu sebeple arazide maksimum performansı göstermek için hafiflik ve güç ön plandadır. Hem daha hafif olmak hem de düşüp kalkmalarda zarar görebilecek bir parça bulundurmamak adına cross motosikletler far, yan ayak, orta ayak, gösterge, sinyal vs. bulundurmaz. Ee haliyle trafiğe çıkma izinleri yoktur. Parkurun başına başka bir araçla getirilip yine asfalta değmeden araca yüklenirler.

Cross motosikletler avantaj ve dezavantaj sayılamayacak kadar diğer motosiklet türlerinden farklı. Bu sebeple cross motosikletlere bir hobi veya spor olarak bakmak daha sağlıklı olacaktır. Günlük kullanım için birşeyler arıyorsanız diğer motosiklet çeşitlerini değerlendirmelisiniz.

Bu tarza Ktm’nin exc serisini örnek verebiliriz.

PEKİ YA MOBİLET ?

Mobiletleri de bir tür olarak almak zor. Temelde motorlu bisiklet çünkü. Ajda Pekkan ile yaşıt olan teknolojiyi ilerletiğ 1-2 model üretme denemesi olsa da 70’lerde ki Peugeot mobiletlerden pek ileri gidemedi.

bizevdeyokuz.com sitesinden alıntıdır.

M2102J20SG cihazımdan Tapatalk kullanılarak gönderildi