To Live Is To Die (Cliff Öldü... Yaşasın PiyasaRock)

[infinitedreams]

Adına yazılmış bir şarkı düşle.
Öyle ki, birileri onu dinlediğinde tüm vücudunu ateş bassın ve ne olduğunu bilmediği şeyler yapası gelsin. Öyle bir şarkı ki 30-40 kelimelik sözleriyle, hakkında üç-beş bir şeyler bilenlere bir akımın ilk kilometrelerini anlatsın.

İşte böyle bir şarkı ‘To Live Is To Die’. Yapacak daha çok şeyi varken b*ktan bir trafik kazasıyla önce kendini, sonra Trash-Metal olgusuna hayat veren efsanevi bir grubun geleceğini öldüren Cliff Burton’un adına ve anısına yazılmış bir şaheser. Cliff, 1986'da İsveç’te geçirdikleri kaza sonucunda yaşamını yitirdiğinde henüz 24 yaşındaydı. Ve grup o günden sonra asla Ride the Lightning ya da Master of Puppets tadında bir albüm çıkaramadı. And Justice For All, ölümünden iki sene sonra çıkmış olmasına rağmen her notası buram buram Cliff kokuyordu. Grup O’ndan kalan son şeyleri burada kullanmıştı. Jason, Cliff’in yerine gruba alınabilecek isimler arasında yapılabilecek en iyi tercihti tabii ki ama iş sadece bass çalmakla bitmiyordu. Kuruluşundan bu yana 25 sene geçmiş olmasına ve bu sürenin son 15 yılında dişe dokunur hiçbir halt yapamamasına rağmen isminin hala dünyanın her köşesinde anılıyor olmasını Cliff’e boçlu olan Metallica, son yıllarda gruba dahil ettiği o ismini bile telaffuz edemediğim adamı seçtiği gün “eğer bugünkü seçmelerde Cliff olsaydı onu seçer miydik bilmiyoruz” diyecek kadar geçmişini ve bir zamanlar neler yaptıklarını unutmuş ve sonunda sanki liseli gençler mezuniyet balolarında eğlenirken çalsınlar diye yaptıkları St. Anger’ı çıkartmıştır. Ama Metallica unutsa da metalciler Cliff’i hiçbir zaman unutmadı. Bazıları Some Kind of Monster’larla, ne idüğü belirsiz Load ve Reload’larla kendinden geçerken bu bahsettiğim adamlar, Cliff’in yeryüzünün tüm bass’çılarının hünerini beş dakikalığına eline almışçasına çaldığı Orion’u, kendi standartları için epey yüksek kalitede olduğu için bir çok kişinin dinleyemediği Pulling Teeth’i dinledi. Yine de Metallica’yı –kabul etmeseler de- hemen hepsi seviyor hala. Çünkü Metallica ölü bir efsaneye yazılmış en güzel şarkılardan birini, To Live Is To Die’ı yazdı. Yaklaşık 10 dakika süren bu şarkı her ne tür müziği seviyor olursa olsun herkes tarafından en az bir kere dinlenmeli. Bu çağrıya mutlaka kulak verin.

Özlü söz: "Metallica, Burton’la birlikte ruhunu da kaybetti. O asla Black Albüm ya da Load’a izin vermezdi…" Lars Ulrich (Grubun Davulcusu)


When a man lies he murders a part of the world,
These are the pale deaths which men miscall their lives,
All this I cannot bear to witness any longer,
Cannot the kingdom of salvation take me home

[rigormortis]

kardeş, bu konuları tek topikte toplasan da takip etmemiz daha kolay olsa keşke,paylaşımların harika,çok teşekkürler.birde bu şarkıların videolarını buraya atarsan okurken dinlemek gibi bir zevke nail oluruz.devamını bekleriz....

[alper_tim]

nihat kardeş kim ne derse desin benim için metallica her zaman bir numaram olacaktır
cliff i saygıyla anıyorum efsane bir isimdi hepimiz için

[zoso]

dostum çok güzel bir yazı lakin çok dar bi' çerçeveyle yazılmış.ruhunda müzik olan insan her zaman yeniliğe açıktır.
kesinlikle şu albümlere izin vermezdi demek çok saçma geliyor bana.bundan 6-7 sene önce trash dinlemezken yumuşak diye şu an blues,jazz,klasik dinliyorum sabah akşam.gerçi halen speed black doom da dinliyorum yeni yetmeler hariç.yaş ilerleyince daha mı yumuşak müzikler gerekli hayır bunada katılmıyorum sadece müzikle çok haşır neşirseniz kulak armoniniz gelişiyor ve armonik yapıları daha zengin ya da daha farklı müzikler ilginizi çekmeye başlıyor.yani burton yaşasaydı belki load albümü çok daha soft
olacaktı.
eğer chuck baba her zaman kendini taklit eden gelişime yeniliğe kapalı bir müzisyen olsaydı şu an gitaristler drivesız gitar çalacaklardı .neyse çok uzattım özür.

ellerine sağlık tekrardan Long Live Heavy arabesk

[infinitedreams]

dostum çok güzel bir yazı lakin çok dar bi' çerçeveyle yazılmış.ruhunda müzik olan insan her zaman yeniliğe açıktır.
kesinlikle şu albümlere izin vermezdi demek çok saçma geliyor bana.bundan 6-7 sene önce trash dinlemezken yumuşak diye şu an blues,jazz,klasik dinliyorum sabah akşam.gerçi halen speed black doom da dinliyorum yeni yetmeler hariç.yaş ilerleyince daha mı yumuşak müzikler gerekli hayır bunada katılmıyorum sadece müzikle çok haşır neşirseniz kulak armoniniz gelişiyor ve armonik yapıları daha zengin ya da daha farklı müzikler ilginizi çekmeye başlıyor.yani burton yaşasaydı belki load albümü çok daha soft
olacaktı.
eğer chuck baba her zaman kendini taklit eden gelişime yeniliğe kapalı bir müzisyen olsaydı şu an gitaristler drivesız gitar çalacaklardı .neyse çok uzattım özür.

ellerine sağlık tekrardan Long Live Heavy arabesk

Dar çerçeve kısmına katılıyorum. Açıkçası Metallica'nın 91 sonrasına hiç hoşgörüyle bakmayı beceremedim.
Müzikte evrim tabii ki olacaktır. Her albümde aynı şeyi tekrarladığı iddia edilen IronMaiden'ın fanlarının çoğu aslında bir şeylerin çok hızlı değiştiğinden şikayet ederler ama IronMaiden hala bir numaradır. Manowar gibi yıllardır aynı ata binen adamlara da kızamayız... çünkü o işi iyi yapıyorlar, bırakalım devam etsin.
Benim sorun yaptığım şey (benden daha çok Lars'ın tabii ki) Load'un yumuşak olması değil... kalitesiz olması. Yani adamlar orada ses değişimine gitmedi. Sadece ellerinden geleni yaptı ve ortaya Load çıktı. Eğer Cliff olsaydı Load daha yumuşak olur muydu?.. bilmem... olabilirdi. Ama kesinlikle eski albumlerindeki ruhu o şarkılarda da hissedebilirdik. Buraya kadar iş biraz da beğeni meselesi. Alper "benim için Metallica 1 numara" diyorsa, öyledir. Bunun eleştirilecek bir yanı yok. Yalnız son albümde ipler kesinlikle kopmuştur.

Çünkü;
Some Kind of Monster belgeselinde James açık bir şekilde dertlerinin müzik yapmak değil, para kazanmak olduğunu vurgulamıştır. Düşünsene, MTV'nin "Metallica Saygı Gecesi"nde LimpBizkit, Korn ve Avril çıkıp Metallica coverları yapıyor ve Lars'la James kalkıp çılgın gibi alkışlıyor. O güzelim 'one', her notası için bir kitap yazılabilecek 'sanitarium' o gece ne hale geldi.

İşini severek yaparsın, sonra ondan para kazanırsın. Para kazanmaya öncelik verirsen çok iyi para kazanırsın, sonunda St.Anger diye albüm yapar, Hardcore'cu yeniyetmelerle aynı rafta satılırsın.

Blues, Jazz yapanlara eski Rock'n Roll'culara dinlemesem de çok büyük saygım vardır. Çünkü onlar müzik yapıyor, tezgah açmıyor... insanlar kendi gidip satın alıyor. Ve o Chuck dediğin adam'ın (efsane) konseri Hilton'da ve 66 lira olmasaydı çok da alanıma girmemesine rağmen, sırf güzel, hatta iyi bir şeyler görmek için gidecektim.

[okan]

bu hevi metal nerenin müziği arkadaşlar....ne işe yarar.... :evil:

[infinitedreams]

bu hevi metal nerenin müziği arkadaşlar....ne işe yarar.... :evil:

Aynı futbol gibi İngiltere doğumludur kendileri. Bir çok işe yarar tabii ama ben genelde 'kanat' olarak kullanıyorum. Hem uyuşturucu gibi zararı da yok.

[zoso]

infinite dostum yazdıklarına sonuna kadar katılıyorum zaten müzikte ruh dediğimiz şey parayla doğru orantılı oyüzden paranın dibine vurup müziğinin yönünü değiştirmeyen manowar;iron maiden;cradle...gibi guruplara saygı duymak lazım.
metallicanın son albümü hakkında yorum yapacak kadar bile değer vermiyorum albüme.zaten solosu olmayan bir rock albümü benim için yoktur.hele mtv bilmem ne gecesinde one ın solosuz çalınması ....yorum bile yok
konser fiyatları maalesef beni de bir çok organizasyondan mahrum bıraktı....aynı dertten muzdaribiz.

[Aksu]

Ben de Müslüm Baba sayfası açayım da arabesk takılalım.

Başka arkadaşda pul kolleksiyonunu anlatan bir sayfa açsın,

RR yolundan çıktık,

Metal in, Rock un Rakı nın konuşulduğu yazıldığı bir site haline geldik.

Maşallah. Allah sitemizin sonunu hayra getire.