Dar çerçeve kısmına katılıyorum. Açıkçası Metallica'nın 91 sonrasına hiç hoşgörüyle bakmayı beceremedim.zoso Nickli Üyeden Alıntı
Müzikte evrim tabii ki olacaktır. Her albümde aynı şeyi tekrarladığı iddia edilen IronMaiden'ın fanlarının çoğu aslında bir şeylerin çok hızlı değiştiğinden şikayet ederler ama IronMaiden hala bir numaradır. Manowar gibi yıllardır aynı ata binen adamlara da kızamayız... çünkü o işi iyi yapıyorlar, bırakalım devam etsin.
Benim sorun yaptığım şey (benden daha çok Lars'ın tabii ki) Load'un yumuşak olması değil... kalitesiz olması. Yani adamlar orada ses değişimine gitmedi. Sadece ellerinden geleni yaptı ve ortaya Load çıktı. Eğer Cliff olsaydı Load daha yumuşak olur muydu?.. bilmem... olabilirdi. Ama kesinlikle eski albumlerindeki ruhu o şarkılarda da hissedebilirdik. Buraya kadar iş biraz da beğeni meselesi. Alper "benim için Metallica 1 numara" diyorsa, öyledir. Bunun eleştirilecek bir yanı yok. Yalnız son albümde ipler kesinlikle kopmuştur.
Çünkü;
Some Kind of Monster belgeselinde James açık bir şekilde dertlerinin müzik yapmak değil, para kazanmak olduğunu vurgulamıştır. Düşünsene, MTV'nin "Metallica Saygı Gecesi"nde LimpBizkit, Korn ve Avril çıkıp Metallica coverları yapıyor ve Lars'la James kalkıp çılgın gibi alkışlıyor. O güzelim 'one', her notası için bir kitap yazılabilecek 'sanitarium' o gece ne hale geldi.
İşini severek yaparsın, sonra ondan para kazanırsın. Para kazanmaya öncelik verirsen çok iyi para kazanırsın, sonunda St.Anger diye albüm yapar, Hardcore'cu yeniyetmelerle aynı rafta satılırsın.
Blues, Jazz yapanlara eski Rock'n Roll'culara dinlemesem de çok büyük saygım vardır. Çünkü onlar müzik yapıyor, tezgah açmıyor... insanlar kendi gidip satın alıyor. Ve o Chuck dediğin adam'ın (efsane) konseri Hilton'da ve 66 lira olmasaydı çok da alanıma girmemesine rağmen, sırf güzel, hatta iyi bir şeyler görmek için gidecektim.





E-250
İstanbul
0 Rh (+)
Alıntı ile Cevapla