Alıntı zoso Nickli Üyeden Alıntı
dostum çok güzel bir yazı lakin çok dar bi' çerçeveyle yazılmış.ruhunda müzik olan insan her zaman yeniliğe açıktır.
kesinlikle şu albümlere izin vermezdi demek çok saçma geliyor bana.bundan 6-7 sene önce trash dinlemezken yumuşak diye şu an blues,jazz,klasik dinliyorum sabah akşam.gerçi halen speed black doom da dinliyorum yeni yetmeler hariç.yaş ilerleyince daha mı yumuşak müzikler gerekli hayır bunada katılmıyorum sadece müzikle çok haşır neşirseniz kulak armoniniz gelişiyor ve armonik yapıları daha zengin ya da daha farklı müzikler ilginizi çekmeye başlıyor.yani burton yaşasaydı belki load albümü çok daha soft
olacaktı.
eğer chuck baba her zaman kendini taklit eden gelişime yeniliğe kapalı bir müzisyen olsaydı şu an gitaristler drivesız gitar çalacaklardı .neyse çok uzattım özür.

ellerine sağlık tekrardan Long Live Heavy arabesk
Dar çerçeve kısmına katılıyorum. Açıkçası Metallica'nın 91 sonrasına hiç hoşgörüyle bakmayı beceremedim.
Müzikte evrim tabii ki olacaktır. Her albümde aynı şeyi tekrarladığı iddia edilen IronMaiden'ın fanlarının çoğu aslında bir şeylerin çok hızlı değiştiğinden şikayet ederler ama IronMaiden hala bir numaradır. Manowar gibi yıllardır aynı ata binen adamlara da kızamayız... çünkü o işi iyi yapıyorlar, bırakalım devam etsin.
Benim sorun yaptığım şey (benden daha çok Lars'ın tabii ki) Load'un yumuşak olması değil... kalitesiz olması. Yani adamlar orada ses değişimine gitmedi. Sadece ellerinden geleni yaptı ve ortaya Load çıktı. Eğer Cliff olsaydı Load daha yumuşak olur muydu?.. bilmem... olabilirdi. Ama kesinlikle eski albumlerindeki ruhu o şarkılarda da hissedebilirdik. Buraya kadar iş biraz da beğeni meselesi. Alper "benim için Metallica 1 numara" diyorsa, öyledir. Bunun eleştirilecek bir yanı yok. Yalnız son albümde ipler kesinlikle kopmuştur.

Çünkü;
Some Kind of Monster belgeselinde James açık bir şekilde dertlerinin müzik yapmak değil, para kazanmak olduğunu vurgulamıştır. Düşünsene, MTV'nin "Metallica Saygı Gecesi"nde LimpBizkit, Korn ve Avril çıkıp Metallica coverları yapıyor ve Lars'la James kalkıp çılgın gibi alkışlıyor. O güzelim 'one', her notası için bir kitap yazılabilecek 'sanitarium' o gece ne hale geldi.

İşini severek yaparsın, sonra ondan para kazanırsın. Para kazanmaya öncelik verirsen çok iyi para kazanırsın, sonunda St.Anger diye albüm yapar, Hardcore'cu yeniyetmelerle aynı rafta satılırsın.

Blues, Jazz yapanlara eski Rock'n Roll'culara dinlemesem de çok büyük saygım vardır. Çünkü onlar müzik yapıyor, tezgah açmıyor... insanlar kendi gidip satın alıyor. Ve o Chuck dediğin adam'ın (efsane) konseri Hilton'da ve 66 lira olmasaydı çok da alanıma girmemesine rağmen, sırf güzel, hatta iyi bir şeyler görmek için gidecektim.