op op op noluyor burda...

bir hayat, bir sorgulama, bir felsefe almış başını gidiyor...

soru sormadan olurmu hiç yargılamadan olurmu, her önümüze konanı yemelimiyiz, ya da bizim için biçilen rolu

oynamalımıyız yoksa kendimiz bir rol üstlenmelimiyiz.

bütün insanlar aynı şeyleri hisseder fakat hissettiklerini herkes anlatamaz, yada anlatmaz.

insanların çok az bir kısmı uçlarda yaşar ve yalnızdırlar, ama büyük bir kalabalık sürüde yaşamayı sever ve normal olan

da budur.

kahramanları tarih yazar fakat kahramanlara ihtiyacı olan toplumları tarih siler atar.

mutluluk; kalbini bir dilgibi dışarı çıkaranındır... toplayıp içine atanların genizine kaçacaktır muhakkak...

konuşan toplum üreten toplumdur, anlaşmanın var bir yolu. kabadayılar konuşmaz!

konuşmaktan korkmamak lazım, kendimi ifade edemiyorsam insan olmamın ne anlamı var.


ve ben sadece bir insan gibi yaşamak istiyorum, yarından umutlu ve korkmadan.