İKARUS SENDROMU

[emrahkucukgirgin]

Neden bilsin Okanım Sazanım ben uydurdum be yahu .... HAHAHAAAAAAA

[okan]

ulaaaaaa... benide atlattın yaa... hela olsun sana emrahım aşil tendomlu yakışıklı adamım.... :mrgreen: :mrgreen: :mrgreen:

[emrahkucukgirgin]

Bah bah... geldi daha geldi...

Hatta Achileus'us ölümünün sanıldığı gibi Sparta Prensi Parisle savaş sırasında Aşil tendonuna saplanan okla değil, Uyurken Agresus'un boyunu kısaltmak için ayaklarını kesmeye çalışması sırasında Aşil tendonuna bıçağın değdiği anda olduğu söylenmektedir. O ana kadar Achileusun tek zayıf yerinin aşil tendonu olduğu bilinmezmiş bile. Tabi koca Achileus uykuda ölür mü ölmemesi lazım o yüzden halka savaş sırasında öldüğü söylenmiş. Hatta Brutüsün bile Agresus'un torunu olduğu söylenmektedir.

[okan]

hayret yaaa.. eğer uyduruyosan çok iyi uyduruyon valla.....o zamanda aşil tendomunuda biliyolarmış demekki....çıkçıkçııkk... :mrgreen:

[aslanburclu]

yani şimdi agresus tahta bacaklı ve ten donlumu oluyo hala anlıyamadım ne oluyo ne yawwww

[agresus]

neee.. nası yaww... annamadım... ben mi öldürmüşüm achili.. yok yaww.. inanmayın... agememnonun hurafeleri bunnar... olay tam annamıynan homerosun annattığı gibin ceryan etmiştir... belgelernen sabittir... tahta baçak ve ten donuma gelince... ince bacaklı ve don giymediğim mi ima edilmek isteniyo... nası yani,emrahım....gomtanım... :mrgreen:

[emrahkucukgirgin]

hayret yaaa.. eğer uyduruyosan çok iyi uyduruyon valla.....o zamanda aşil tendomunuda biliyolarmış demekki....çıkçıkçııkk... :mrgreen:

He valla tam uydu değil mi? O efsanelerin de çoğu böyle çıkıyor bence.. Uyduranın bir tarafından :-) Bir tek achileus ve aşil tendonu ilişkisi doğru. Gerçek hikayesi de şöyle. Anası bu ölümsüz olsun diye bir nehrin sularına daldırmış. O sırada ayağının arkasından tutuyormuş. Suyun temas etmediği tek yer orası kalmış. O yüzden tek zayıf yeri orasıymış. Topuktan arka baldırın dibine uzanan ve ayağımıza fren basma hareketini yaptırabilmemizi sağlayan kasa o nedenle Achileus (aşil) tendonu denmiş. tıpta bu tür isim esinlenmeleri çok var bildiğim kadarıyla. Tabi ki Achileus yaşarken o kasın adı aşil tendonu değilmiş. Sonradan olmuş.

Agresusumuz tamamıyla masum, uzun boylu, yakışıklı, esprili, keçi sakallı, Sıcak şarap tadında bir kardeşimizdir. Yukarda uydurduğum efsaneyle alakası yoktur. Hayır tekrar tekrar söylemek lazım; bir deli kuyuya taş atar, kırk akıllı çıkaramaz. :-):-)

[snsl66]

konu hortlamış ama iyi olmuş. arasıra eski konuları tekrar ısıtmak lazım. forumda çok faydalı ama kenarda köşede unutulmuş ne konular var kimbilir.

[Rona]

İkarus Sendromu



Ucak ve motor suruculerinin, yani pilot ve rider’larin farkinda olmadan birebir karsilastigi ilginc ve tehlikeli bir sendrom ortakligindan bahsedecegim.



Sendrom, çogunlukla yamac parasutu yapanlarin kullandigi argo deyim olarak havacilikta herkes tarafından bilinen bir kisisel evreyi tanımlar.



Techizata, tecrubeye ve dolayisiyla kendine duyulan asiri guven sonrasinda risk almak ve kacinilmaz olarak da kaza yapmak anlamina geliyor.



Bizler gibi amator motor kullanicilarinin birbirlerine sıkca soyledigi bir deyim vardır; “Ne zaman ‘Aha iste; artik ogrendim motora binmesini. Nasıl da donuyorum virajlari’ dediginde kaza yaparsin” derler ya. Iste “Ikarus Sendromu” bu Pilotun ucagina ve dolayisiyla kendine cok guvendigi zamanlarda farkinda olmadan limitlerini zorladigi anlar vardir. Motorda da aynen öyle. Nasil ki evliligin besinci yılı gecilmezi zor bir darbogazsa, motosiklet surucusunun de net bir genelleme olmamakla birlikte cogunlukla bes bininci kilometre civarında bu sendroma iyice kapıldigini bilmek ve kabul etmek gerekir. Bu sendromun biraz daha ustalastiktan ya da kendi eksiklerini tanıdıktan sonra yok oldugunu sanmayip en kucuk boslukta yeniden ortaya cikacagini da bilmek gerekir.



Bu asamada artik vitesler neredeyse kendiliginden degismekte, arka frenle kaysa bile bahse konu surucumuz kontrolu birakmamakta ve virajlar eskisi gibi korkulası degil, daha da cok yatarak donuldukce keyif alınan surus periyotlari haline gelmistir.



Sohbet toplantilarinda anlatilasi birkac hikayelik arsiv olusmus ve yeni acemilerin yanında kidem almanin hafifligi egolarimizi sarmistir. Genellikle anlatilan kaza hatiralari bir filmin icerisinde yasanmis gibi gercek disi ve nasil olduguna bir turlu akil sir erdiremedigimiz baskaca yasam detaylaridir.



Ustelik; kapali kaski taktigimizda hissettigimiz guven duygusu, korumali ceketin arada bir omzuna tik tiklayarak kontrol edip vardigimiz “Beton gibi” sonucu ve belimize sardigimiz korsenin ruhumuzda yarattigi inanilmaz guven ile elimizi yumruk yaparken bile zorlandigimiz eldivenlerimiz bizi hep gerceklerden alip goturur.



Dizliklerin verdigi asfalt islemez hissi ve uzun konclu cizmelerin ayaklarimizda yarattigi “Uzerinden araba gecse...” benzetmesi de isin icine girince geriye bir tek daha cesur ve atak olmak kalir. Ha, bir de bu kadar kusami aynı anda giymeden aynı hisse kapılanlar var ki bu tanim zaten onlari da kapsiyor.



Sonra; kamyonlarin yarattigi turbulanslar daha keyifli, araclarin arasindan sivismak cok daha estetik gelmeye baslar. Isikta beklerken goz ucuyla etrafimizda potansiyel gaz tutkunu olup olmadigini algilamaya ve daha o gaza basamadan uzayip gitmeye baslariz. Son viteste giderken cebinden telefonu cikartip kimin aradigina bakmak bile ayrica bir yetenek istemeyen basit olaylar haline gelmistir. Iste tum bunlar ve benzeri hisler; bilinc ustu ve altinda olusturdugu gittikce alisilan, kaniksanan, yadsinmayan ve farkindaliklarindan uzaklastigimiz gerceklerin goz ardi edildigi en tehlikeli doneme girdigimizin tespiti ve tescilidir.



Bu sendroma kapılmıslara sansi varsa, Allah’tan kucuk bir musibet asısı dilemek en iyisidir. Surucumuz akilliysa bunu bir ikaz ve ders olarak alip bunyesinde antikor olusumunu saglar, yok diger gruba giriyorsa “Ehe ehe nasi yirttim ama” yaklasimiyla tam olarak “Ikarus pozitif” evresine sicrar.



Havacilikta, hic kimse ama hic kimse kokpit partneri ya da meslektasinin bu sendroma kapilmasina izin vermez. Ancak motosiklette olay malumunuz biraz daha farkli.



“Ben ictikten sonra da kullaniyorum sekiz yildir. Dikkat ettin mi bir sey olmaz” diyen biri için sendromdan bahsetmek yanlıs olur. Belli ki o arkadas artık bizzat Ikarus’la kadeh tokusturuyor. Oysa birgun hastanede, kendisini ya da aglayan dul esini ziyaret etmek zorunda kalacaginiz ise kacinilmaz bir gercek. Ama yine de “Iciyorsan seninle birlikte bir daha motora binmem” demek her nedense hep zor gelir. Tehlikeli sekilde motor kullananlar ise kimi cevrelerde daha tecrubeli ya da super biniciler olarak takdir bile gorurler. Hatta onlari boyle surdukleri icin elestirmenin hafif kıskanclik olarak adlandirilmasi bile mumkundur.



Kisacasi; tum techizatimiz bizi aslinda sadece yumurtanin peceteye sarilmasi kadar darbelerden korur.



Demek ki neymis; Ikarus Sendromu’na karsi surekli uyanik olalim ve gerektiginde arkadaslarimizi asilayalim.

konuyu hortlatmakta fayda görüyorum bilhassa yeni biniciler için............