Heavy metal ile tanışıklığım 1989'da Iron MAiden'in "somewhere in Time" teyp kasedini hasbelkader alarak, ve ilk dinlememde ilk şarkı "somewhere in time" ın gitarla giriş solosunda kendimden geçip koltukların üzerinde kendimi gitar çalar halde bularak, sonuna kadar aynı enerjiyle dinleyerek gerçekleşmiştir.

Sonrasında nedense heavy metal'den uzaklaşış, nedensiz...

Metallica'yı geç tanıdım, öyle kuruluş hikayesi, değişen değişmeyen elemenlarını, tarihini bilmem. Doğru dürüst ilk askerde dinledim desem yalan olmaz. Hakkari dağlarında "one" dinlemenin tadını sanırım kimse yaşamamıştır...

Babalar dün gece sert girdiler, sert bitirdiler. İşi paraya pula iyice döktükleri, heavy metal'den hard hatta soft rock'a geçiş yaptıkları şarkıları çalmadılar, belki de bir çeşit günah çıkartma... O yüzdendir ki konser bence çok çok başarılıydı. Eskileri çalıp durdular sağolsunlar.

Sert dedim ama konserin benim için en iyi anı hedfield'ın gitarını değiştirdiği andı, yani "nothing else matters"ı müjdelediği an...

konserin sonunda yine geleceklerini söylediler. Nihat kardeşimin dediği gibi para pul için midir bilmem ama yine giderim yine giderim.

35'imden sonra kafa sallattılar ya bana, ikinci konser biletini hakettiler...