HALİNİ DÜŞÜNMEK<?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" /><o></o>
Halini düşünmek gece yarıları,
Çirkin olan her şeyi unutmuş olarak
Tuzunu yutmak biraz ağlamanın
Ve tozunu yutmak bu fikri tiyatronun
Ahmak akşamlara küfredercesine
Yalnızca iyiyi anmak,
Hayalinde en güzel anını bulmak
Bir acıyı unutmak yanı sıra
Nasır tutmuş hatıraların kahırlı notalarında,
Seni bulmak kavgasız yağmurlarda
Korkuların gölgesinden şemsiyesiz kaçarak
Koşarak gülüşlü sayfalara
Acıklı ne varsa süpürüp halı altlarına
Bütün kavuşma ihtimallerini uyandırmak
En ihtimalsiz yanlarını yırtıp atarcasına
Zaman sayaçlarını tek tuşla sıfırlayarak
Müsait zamanların yalnızlığını yutup sonra
Kaygılardan arınmış, yalanlardan uzak
Halini düşünmek gece yarıları
Kanepede oturuşunu, kumandayı tutuşunu
Sofralarda çatalı kaşığı tutuşunu
Ve unutmak çaresiz gözlerin volta attığı
O yalnızlık koğuşunu…
Masa başlarında kalem tutuşunu,
Uyku sıraları gözkapaklarını ovuşunu
Beklerken beni, o sokağın köşesinde duruşunu
Halini düşünmek gece yarıları
Ayrılığın yazgısını unutmuş olarak
Gönderdiğin bütün sarı gülleri kurutmuş olarak
Seni anarak, damağımda seni tadarak
Her tende yalnızca seni bularak
Sancılardan arınmış, sanrılardan uzak
Kelepçeli geçmişine ahmakça bir çizik atıp
Sanki hiç kahrolmamışçasına
Sanki güller hiç solmamışçasına
O 20’li yaşların heyecanlığında
Uçurtmalar uçuran kalp atışlarımızın
Yorgun kaypaklığında,
Halini düşünmek, bütün gizli öznelerden uzak
Sanki hiç ayrılmamışçasına,
Sabah senle uyanmışçasına
Göğsümün terli coğrafyasına demir attığın
O avuç içlerini koklarcasına
Seni anmak hiçbir şey olmamışçasına…

DİLEK KOCATEPE