Kardeşim KehKeh yürüyo zaten, yürümem demiyo bir süredir. Ama benim tepesine binecek isteğim kalmadı. Ne zaman marşa basıp yola çıksam, ha şimdi durdu-ha duracak diye diye gidiyorum ve sıkıldım. Neyse meselenin bu kısmını çok detaylandırmak istemiyorum, takıntı benimki heralde ama kendi kendimi tedavi edemedim.

Yarın akşamki iftara katılmayı çok istiyodum ve başlığı takip ediyodum ama adımı da yazdırmadım bir aile organizasyonu ihtimali nedeniyle. Ama son anda bi değişiklik olursa 1 sandalye konabilir heralde diye düşünüyrum, atlar gelirim.

Ben de özledim...