Geçen yıl hemen hemen bu zamanlardı. 3 eksik 5 fazla, bugünlerdeydi işte. 22 Ekim 2007 tarihiydi Dağlıca'da 13 şehit verdiğimizi, kayıpların ve yaralıların olduğunu Genelkurmay açıkladığında. Bundan tam 1 yıl sonra gördük ki Pamukoğlu paşanın dediği gibi "Unutulanlar dışında yeni bir şey yok"...

Seneler geçti atılan ilk kurşunun üzerinden, ama bizim ne kan uykusundan uyanmaya niyetimiz var, ne de büyük fotoğrafı görmeye. Kendimi de dahil ediyor ve yeniden bir özeleştiri yapıyorum. Hepimizin bildiği, görmemek için çocuktan beter olmanın gerektiği gerçeklerin farkında olduğumuzu bizleri yönetenlere göstermek için ne yaptık?? Neden sadece şehit haberleriyle ağıtlara başlıyor, küfür kıyamet lanet ediyor ve 1 hafta sonra IPhone kuyruğunda beklerken unutuyoruz???

Bişeyleri eksik yapıyoruz galiba... Bişeyleri yanlış yapıyoruz. Geçen sene 22 Ekim'di " ben askere gidiyorum" dediğim gün. Çocukça bir iyimserlikle o üniformayı giymeliyim dedim, bi halta faydam olacakmış gibi... Oysa biliyorum ki, bu savaşı kazanacak olan üniforma giyenler değil, takım elbise giyenler... Üniforma giyenler senelerdir vazifelerini yapıyor. Peki ya takım elbise giyenler???

Bugün elimize silah alıp gitme vakti değildir bence. Bugün okuma, aydınlanma, sağlıklı düşünme ve sivil duruş gösterme günüdür. Belki o zaman takım elbiselileri, üniformalıları adi masabaşı hesaplarına kurban etmekten vazgeçirebiliriz.

Hepimizin başı sağolsun. Bir kez daha, ne yazık ki, içim kan ağlayarak başımız sağolsun...