Vallahi inanılmaz keyif alarak okudum yazıyı. Tabii okurken de birbir hepsini beynimden geçirdim. Şu da var ki bayan olduğunuzda ailenin onay vermesi çok ama çookk daha zor oluyor. Ahh benim babamı bilseniz. Ama ben anneme hayret ettim. Ne dese beğenirsiniz " kızım sen aya git ben senin arkanda olurum". Babamın buna verdiği cevap ise şöyle oldu " tamam aya git ama motorla değil."
Güler misiiin ağlar mısııın? Ama arkadaşımın da dediği gibi yollarını yavaştan keşfediyorum ben de. İlk zamanlar hep sert çıkar ve tartışırdım. Ama şimdi kesinlikle öyle değil. Son derece yumuşağım( hayatım boyunca hiç olmadığım kadar hem de) . Sakin sakin kursa yazıldım. Sevgili babacığım kursa yazıldığımı öğrendi ve söylediği söz şu oldu " tek kuruş destek çıkmam". Sonra bi baktım kursun son taksidini kendi ödüyor)) Birgün geldi ne desin "motor alırsan bu evden gider kendine başka bi ev bulursun". Ben de "iyi nasıl olsa yalnız yaşıyorum, bulurum bi çatı yerleşirim" dedim ve kitaplarımdan başladım toparlanmaya ki ben eğer kitaplarımı topluyorsam bu çok önemli bir olaydır. Neyse sonra bu geldi "tamam o zaman paranı pulunu iyice kenara koy kimseye borçlanmadan al motorunu ama bil ki benden tek kuruş çıkmaz." hehehe. Tamam dedim. Yahu bi baktım adam durmuyor habire koz sürüyor önüme. Bu sefer de başka bişi bulmuş " ne doğalgaz faturana, ne elektrik, ne su, ne market hiçbişeyine karışmam, ona göre kendini hazır et". Yuhh ama artık dimi yani, zaten üç kuruş maaşımız var. "İyi baba, hele o gün bi gelsin sen hiç merak etme ben sana zahmet vermem" dedim, gene sakince tabii. Artık en son şununla geldi karşıma "bak eğer ki kaza yaparsan oturup evde zırıl zırıl ağlarım ama hastaneye yanına gelmem." Daha neler neler... Bu sıralar da şunu buldu; "bak yüksek lisansa başladığın gibi arabanı alayım, ama şu motor sevdandan vazgeç." Tabii burda da bi taşla iki kuş vuracak, hem arabasını elimden kurtaracak, hem de beni motor sevdamdan vazgeçirecek. hehe tabi ki vazgeçirir canııımmm. Hala bile bisiklet üstünde giderken rüzgar yüzümü okşadığında "işte hayat budur" diye bağırıyorum ki ben motordan vazgeçicem.
Sonuç olarak baya baya alıştılar. Ehliyetin yazılı sınavından 100 aldığımı söylediğimde ise en çok şaşıran yine babam oldu. Yahu abimin ne söylediğini bilseniz, bigün "gel karşıma şöyle abi kardeş konuşalım" dedi. Neyse oturdum ben bekliyorum ki boşver motoru sana araba alalım diyecek. Nerdeee... Demesin mi "boşver motoru da artık birini bul da evlen" :D Sanki kiloyla veriyorlar da... Amaaa ben onu bile ikna etmişim ki, şimdilerde o da motor alıp bana bırakmayı düşünüyor, kendisi yanıma geldikçe sürecekmiş. Gerçi yengemiz de biraz(yani bayaa) tepkili davrandı ama ben yine yavaştan alıyorum, sakin, mutlu, huzurlu anlarını bekliyorum yalnız sanırım daha çoookk beklicem )) neyse liste uzadıkça uzuyor. Şimdiki hedefim kaskı alıp odama koymak. Sonraki ay da montu. Yavaş yavaş, sindire sindire...Tabii unutmadan Selçuk, senin taktik de süpermiş, bizimkilerle yanyana geldiğim gibi uygulamaya koyucam...:D