Alıntı dreamrocker Nickli Üyeden Alıntı Mesajı göster
Hoşgeldin
Sanırım hiçbir anne ya da baba "oh oğlum motor almış" diye sevinmez kolay kolay. Benim ailemdede aynı şey oldu. Kaldı ki ben sınırlarımı her zaman bildiğim için çok özgür yetiştirildim. Buna rağmen babam motoru aldıgımda " ah be oğlum " dedi ve kazasız belasız sürüş için bana dua etti. Annem hala "çok iyi öğrenmeden otoyollara cıkarsan evden giderim" diye beni tehdit etmekte, bir yandan da aldığım kaskın, montun sağlamlığını araştırmakta.
Burda çok ince bir nokta var. Ben 25 yaşıma girmek üzereyim, ve 15 yaşımda motor kullanmış olmama ve motoru bir şekilde alacak gücüm olmasına rağmen daha 3 hafta evvel motor aldım. Nedeni şu. 18 yaşımda motor almaya karar verdiğimde kendi kendime dedim ki, ben sinirlenirsem birşeylere, motoruma atlar basar giderim. Sonra bunu tehlikeli buldum ve kararlarım daha olgunlaşana ve kendime söz geçirmeyi öğrenene kadar ertelemeyi doğru/güvenli buldum. Düşünüyorum da şimdi öyle birşeye kızsam, motorun üstünde bile olsam, kenara çekip durup sakinleşirim bir şekilde.(motorla basmak yerine)
İkisi arasındaki farkı anlayabiliyorsan, motorunun olması için hiç bir engel yok bence
Eğer iki yıl önce ben motor almaya karar verip senin bu yazını okusam bende senin gibi bu isteğimi ertelerdim ama artık kendimi kaybedip geri dönülmez bir yola girmem.Kendimi kontrol etmesini öğrendim zamanla.
Aslında benim çekindiğim nokta şoförlerin motorlara karşı tutumu. Annem ve babam da yıllardır araba sürdüğünden motorcuların trafik içindeki durumunu biliyolar , bu yüzden istemiyorlar işte Aşırıya kaçmadan düzgünce kullandıktan sonra ha arabadayım ha motordayım, kazasız belasız giderim yoluma. Ailemde zamanla alışacak artık yapıcak birşey yok