UCANLAZ Nickli Üyeden Alıntı
Selam ağalar..Daha önceden konuştuğumuz üzere dönüş yolculuğunun son 1-2 gününde Ömer abi ile beraber size katılacaktık ancak Ömer abinin işi çıktı.Ben de karar verdim birkere tek gider, grupla dönerim diye Salı sabahı 07:00 de çıktım yola ancak Çanakkale’ye 150 km kala aldığım telefonla yaşadığım şok anlatılmaz yaşanırdı ki ben de yaşadım..
Erkan aradı ve grubun Eceabat’a geçmekten vazgeçip planlanandan birgün önce İstanbul’a dönüşe geçeceğini iletti.Yapacak birşey yoktu ve dönmek yerine devam etmeye karar verdim.Dönsem birdaha hiçbir yolculuğa çıkacak moralim olmazdı..
Çanakkale’ye vardım ve deniz,yemek v.s kısa tatili başlattım.Sonrasında sağolsun Erkan söz verdim birkere diyip aküsüz motor ve bozuk miğde ile beni yanlız bırakmamak için Çarşamba günü çıkıp geldi Çanakkale’ye.Güzel zaman geçirdik,Şehitlikleri gezdik,Raptorriders armasını tanıttık v.s.Perşembe günüde dönüşe geçtik.
Sonuç olarak;
*Toplam 915 km ile eve girdim ve bu hayatımda tek seferde yaptığım en uzun KM oldu.Çok yorucu oldu benim için ve şuan işteyim..
*Birde kaza atlattım Abide yolunda.Karşıdan gelen bir araba önündeki arabayı tam virajdayken sollamaya çalıştı.Son anda beni görünce tekrar içeri girmeye kalktı ve hakimiyeti kaybedip yolun dışına savruldu..Allah korudu..bi hıyarlık yaptı ve cezasını kendi buldu ama aynı durumdaki birçok sürücü karşıdan gelen motoru sallamayıp sollamaya devam ederdi ve bana vururdu..Yinede inip geçmiş olsun dedim...
*Ekibin,Şile’de konuşmamız ve özellikle son hafta sürekli Erkan üzerinden haberleşmemize rağmen beni sallamayıp dönüşe geçmelerine açıkçası kırıldım..En azından mazeret v.s olabilir bir telefon bari beklerdim..Bu bizim kişisel gezimizde denebilir..Buna birşey diyemem tabii, ben salça olmuş oldum..Sağlık olsun,Bir sonrakine diyelim..