İçinden geldiği gibi...

[moonchild]

Pek edebi olduğu söylenemez elbette ama kendi kendime yazdığım blog sayfamdan eskilere ait bir post işte:


bedel ödemek zorunda olanlar

Bizler bedel ödemek zorunda olanlarız... Maddi-manevi fayda elde ettiğimiz her halt için birer bedel öderiz. Bazıları gibi bizim önümüze sunulan altın tepsiler yoktur hayatımızda, her şey için bir bedel ödemek zorundayızdır. Hatta bu öyle bir zorunluluktur ki, sadece uğruna bedel ödemeyi göze alabildiğimiz kazançlar elde ederiz...

Mesela mutsuzluğa katlanabildiğimiz ölçüde mutlu olabiliriz. Çünkü mutlu olmayı ümit ederek çıktığımız her yol, aslında o mutluluk için ödediğimiz bedellerle doludur. Ya da para! Bazılarının elinin kiri olan meblağları kazanabilmek için ne bedeller ödüyoruz. Bir kere de bedelini ödemeden bir para kazanalım di mi? Hayıııııır!! Kazandığımız her kuruş, kıçımıza kendi topuklarımızla vurduğumuz bir tekmeyle eşdeğer olmak zorundadır.

Hayal kurmak için bile bedel öderiz aslında. Hayallerimiz örselenir önce, sonra hayalcilikle suçlanırız, sonra da kurduğumuz hayallere inat gerçekler vurulur yüzümüze! Bedelini ödemeye razı mısın? O zaman kur hayalini... Ona göre haaaa!!

Bedelini ödemeden bi halt elde edemeyiz bizler. Hem de bedeli peşin peşin alır genelde hayat! Karşılığını da -eğer şanslıysak- taksit taksit verir...

[Beatrice]

Kesinlikle çok doğru... Emeğine sağlık

[leventse]

ben hiç anlamıyorum böyle şeylerden

bir zamanlar biraz anlayım dedim sonra anlamama gerek olmadığını anladım

gerek olmamasının nedeni sanırım seninki ile aynıdır


biraz garip yazdım sanırım ama anlaşıldı galiba

[yenikoylu_ua]

Emeginize sağlık arkadaşlar EEeeee herkez edebiyatçı olamıcana göre bizede hoşumuza gidenleri takdir etmek düşüyo.Yokmu başka edebiyatçı

[moonchild]

Aha bi tane daha! Bastınız düğmeme ne kadar yazılı saçmalığım varsa dökerim artık buraya! Allah RR ailesini korusun!

bir bilmecem var çocuklar!!


"Ve o günden sonra hayatı bir daha hiçbir zaman eskisi gibi olmayacaktı..."

İlginç bir cümle! Romanlarda falan geçer bazen ve hani okuyup geçeriz! Kabulleniriz roman kahramanının hayatının bir daha hiç eskisi gibi olmayacağını! Kolay olur bizim için... Ama o roman kahramanı bizsek eğer? Daha doğru bir ifadeyle, hayatımızın bir daha hiçbir zaman eskisi gibi olmayacağını hissettiğimiz zaman ne olur? Hisseder miyiz? Ya da hayat bu kırılmayı gözümüze sokar mı? Bunu hissettiğimiz zaman gerçekten de hayatımız bir daha hiç eskisi gibi olmayacak mıdır? Yoksa bu bir yanılsama mıdır?

Valla bilemedim... Bilen varsa lütfen paylaşsın!

[carvalho]

Bu kadar sorgulamaya gerek var mı be Moon'um. Nefes aldığın sürece hayat hayattır ve senin hayatındır. Yarına kadar bugünü unut demiş Bob Dylan abimiz. Yani "an"ı yaşa...

[moonchild]

Doğru diyosun da işte yaradılış meselesi ya! Ben pek Carpe Diem'cilerden olamıyorum nedense. Öle hastalıklı bi bünyem var, sormadan sorgulamadan yaşayamıyorum. Bi de kendimle kavga etmeden!! Sen esas soruları art arda dizdiğim günlerden birini buraya koymadığıma şükret! ÖSYM iş teklif etti bana da "işimden memnunum, çocukların hayatını karartmıyım" diye reddettim

[moonchild]

Korkma abicim edebiyat o kadar korkulacak bişey değil... Okumazsın ilgilenmezsin olur biter! ;)

[handojoe]

op op op noluyor burda...

bir hayat, bir sorgulama, bir felsefe almış başını gidiyor...

soru sormadan olurmu hiç yargılamadan olurmu, her önümüze konanı yemelimiyiz, ya da bizim için biçilen rolu

oynamalımıyız yoksa kendimiz bir rol üstlenmelimiyiz.

bütün insanlar aynı şeyleri hisseder fakat hissettiklerini herkes anlatamaz, yada anlatmaz.

insanların çok az bir kısmı uçlarda yaşar ve yalnızdırlar, ama büyük bir kalabalık sürüde yaşamayı sever ve normal olan

da budur.

kahramanları tarih yazar fakat kahramanlara ihtiyacı olan toplumları tarih siler atar.

mutluluk; kalbini bir dilgibi dışarı çıkaranındır... toplayıp içine atanların genizine kaçacaktır muhakkak...

konuşan toplum üreten toplumdur, anlaşmanın var bir yolu. kabadayılar konuşmaz!

konuşmaktan korkmamak lazım, kendimi ifade edemiyorsam insan olmamın ne anlamı var.


ve ben sadece bir insan gibi yaşamak istiyorum, yarından umutlu ve korkmadan.