Kutlu Olsun!!!

[carvalho]

Arabayla işe gelirken TRT radyosu dinliyordum, Anıtkabir'deki törenin canlı yayınından önce çocuk korolarının söylediği çocuk şarkıları yayınlandı. Ben de birden ilkokul yıllarına döndüm...

NE güzeldi 23 Nisan heyecanı... Ben okul bando takımındaydım. Aylar önceden provalar başlardı. Ben trampetteydim. dıb dıbı dıp dıp şehri turlardık. Sene 1982 olduğundan askere ve dolayısıyla bu tarz törenlere karşı daha bir sempati vardı halkta; bizi alkışlarlardı...

23 Nisan günü rengarenk her okul Atatürk Bulvarı'nda dizi dizi beklerdi geçiş sırası gelsin diye. CEketler pantolonlar jilet gibi ütülü tabii; anneciimin ellerinden öperim...Rap rap geçiş yapar evlerimize dönerdik. Her 23 Nisan sonrası "olm bizim okul bu sene birinci olmuş,, yok yok biz ikinciyiz falanca okul birinci olmuş" muhabbetleri yapılırdı.

Eve dönüldüğünde TRT'nin geleneksel çocuk festivalini seyrederdik. Bir de milli bayram olması dolayısıyla muhakkak Kurtuluş Savaşı ile ilgili eski bir Türk filmi yayınlanırdı. Benim favorim "Bir Millet Uyanıyor" filmiydi bu arada. Evde çıt çıkmadan seyrederdik filmi...

Hey gidi diyorum, tevellüt çok eski değil ama acaba o dönemlerde bu coşkuyu daha mı derin yaşıyorduk; yoksa büyüdük de eski günler o yüzden mi lezzetli geliyor çözemedim...

Eskilerden birkaç foto...

Bu bayramı çocuklara armağan eden Atamıza minnettarız...

O yıllardan birkaç resim...

[aslanburclu]

bana her gün bayram kardeşim

[Kaynarca]

Arabayla işe gelirken TRT radyosu dinliyordum, Anıtkabir'deki törenin canlı yayınından önce çocuk korolarının söylediği çocuk şarkıları yayınlandı. Ben de birden ilkokul yıllarına döndüm...

NE güzeldi 23 Nisan heyecanı... Ben okul bando takımındaydım. Aylar önceden provalar başlardı. Ben trampetteydim. dıb dıbı dıp dıp şehri turlardık. Sene 1982 olduğundan askere ve dolayısıyla bu tarz törenlere karşı daha bir sempati vardı halkta; bizi alkışlarlardı...

23 Nisan günü rengarenk her okul Atatürk Bulvarı'nda dizi dizi beklerdi geçiş sırası gelsin diye. CEketler pantolonlar jilet gibi ütülü tabii; anneciimin ellerinden öperim...Rap rap geçiş yapar evlerimize dönerdik. Her 23 Nisan sonrası "olm bizim okul bu sene birinci olmuş,, yok yok biz ikinciyiz falanca okul birinci olmuş" muhabbetleri yapılırdı.

Eve dönüldüğünde TRT'nin geleneksel çocuk festivalini seyrederdik. Bir de milli bayram olması dolayısıyla muhakkak Kurtuluş Savaşı ile ilgili eski bir Türk filmi yayınlanırdı. Benim favorim "Bir Millet Uyanıyor" filmiydi bu arada. Evde çıt çıkmadan seyrederdik filmi...

Hey gidi diyorum, tevellüt çok eski değil ama acaba o dönemlerde bu coşkuyu daha mı derin yaşıyorduk; yoksa büyüdük de eski günler o yüzden mi lezzetli geliyor çözemedim...

Bence en anlamlı paylaşım, en doğru tespit ve en mânidar yaklaşım....