Yalnız süvari olmak, yada olmamak.!

Kalabalıkta da yalnızdır bazen insan,önemli olan yalnızken kalabalık olmak,ruhunda coşkun huzur,yüzünde rüzgarı duymak ve bir sıcak el tutmak, bir omuza yaslanmak...
Fikrimizi dinlemekse yalnızlık, güzeldir elbette,yada bir seçimse...Çaresizlikse yalnızlık,bulunamamışsa ortak frekans işte o zaman bir seçim gibi gösterilir oysa acıdır yalnızlık.
Paylaşımsız mutluluk neye yaramıştır?Tek başına kaç kez kahkaha atmıştır insan?Ya da karşıdaki manzarayı gösterebileceğin biri bile yoksa yanında,tutmuyorsa kimsenin elini, neye yarar?
Mutsuzdur aslında mutlu olduğunu sansada...
Yalnızlık acı bir kederdir bana kalırsa.
Paylaşmalı,dokunmalı,gülmeli,rüzgarı birlikte hissetmeli,birlikte üşümeli bazen...
Ne kadar çok insan değil belki ama doğru insanlar ve bulunmuş ortak zihniyet zaten herşeyı ortak kararla yapar,kimin canı nerede ısterse orada durur,orada bekler,bu eziyetse zaten orda olmamak gerekir,yanlış kişidir yanındaki,güzel olan karşılıklı saygıyı baz alan paylaşımdır,bazen sen bazen o...
Ömür,sandığımız ve yaşadığımızdan daha kısa,bir göz açıp kapama mesafesi kadar hayat,bana kalırsa yalnız kalacak kadar zorlaştırmamalı,paylaşmalı.

Hep demişimdir ''Herşey insanla güzel''...
36 gün boyunca yalnız yolculuk yaptım. Dediğiniz gibi gerçekten terapi gibi oluyor, insanın bazı şeyleri ölçüp tartması için güzel bir imkanı oluyor.
Fakaaaaaat... Öyle bir an geliyor ki paketinden iki sigara çıkarıyor ve yanında kimse olmadığını farkedince birine yerine koyuyorsun, şişeni yukarı kaldırıp şere... diyorsun ama lafın yarım kalıyor, sağa doğru hafiften eğilip başını yaslayacak bir omuz bulacağını sanıyorsun ama boşluğa denk geldiğinden sendeliyorsun, manzaranın ve havanın güzelliğini biriyle paylaşmak istiyorsun fakat...
Yalnızlık zor iş velhasıl...

Alıntı:

---

matemmatik Nickli Üyeden Alıntı

Hep demişimdir ''Herşey insanla güzel''...
36 gün boyunca yalnız yolculuk yaptım. Dediğiniz gibi gerçekten terapi gibi oluyor, insanın bazı şeyleri ölçüp tartması için güzel bir imkanı oluyor.
Fakaaaaaat... Öyle bir an geliyor ki paketinden iki sigara çıkarıyor ve yanında kimse olmadığını farkedince birine yerine koyuyorsun, şişeni yukarı kaldırıp şere... diyorsun ama lafın yarım kalıyor, sağa doğru hafiften eğilip başını yaslayacak bir omuz bulacağını sanıyorsun ama boşluğa denk geldiğinden sendeliyorsun, manzaranın ve havanın güzelliğini biriyle paylaşmak istiyorsun fakat...
Yalnızlık zor iş velhasıl...

---

Abi olayı dramatikleştirmenin anlamı yok (:
Paragraf anladığım o ki, sen sigaranı içecek, kadehine vuracak, manzarayı seninle izleyecek birini arıyorsun... beraber sürecek birini değil (:
Keşke yazın imkanım olsaydı da, takılsaydım peşine.

Genel olarak grupçuların ısrarla bahsettiği şey de bu zaten. Takılmak.
Keyfi konusunda itiraz etmiyorum. Elbetteki bunlar, çok güzel hareketler. Yalnız sürmekle pek bir alakası yok.
Yalnız yiyip içelim, herkesin figüran olduğu bir dünyanın küçük bir merkezini oluşturalım demiyorum ben. Sadece sürmek için.
Kulağa ne kadar güzel geliyor... "sürmek".
Bir yere yetişmek değil. Seyahat etmek değil. Tur atmak, gezmek değil. Sadece sürmek.