Evet sonunda bu gezi de en çok görmek istediğim yere yani ÇANAKKALE ŞEHİTLİ'ğine doğru yola çıktım...
Vapura binerken benim 250lik Regal'e büyük motor parası istemeleri hoşuma gitti :D 250lik dedim ama inanmadılar :D :D :D






Özür dileyerek bir iki kelam etmek istiyorum...

Herkes gibi ben de hemşehrilerimin mezartaşlarını bulup fotoğraflamak istedim ve bu alttaki fotoyu çekerken içinde bulunduğumuz durum ne kadar içler acısı olduğunun farkına vardım...
Sen Ermeni kardeşim Urfa'dan kalk git Çanakkale'de şehit düş biz ise şimdi aynı coğrafyanın insanları farklı etnik kökenlerden olduğumuz için birbirimize düşelim...
Fazla da birşey deyip burayı siyasetle kirletmek istemiyorum. Zaten istesem de siyasetin S'sinden anlamam ya neyse...








Var mı bu mezar taşını görüp te gözyaşlarını tutabilen?























Ata'nın gözüyle...


Bu duygusal gezinin ardından zor da olsa kendimi toparlayıp Tekirdağ'a doğru yol alıyorum.
Gezimin başından beri hemen hemen hergün beni arayıp ''biran önce gel artık'' diyen Levent abiye kavuşma zamanı gelmişti artık... :D
Sağolsun Levent abi ve eşi Alev abla hemen beni karşılayıp evlerini açıyorlar...
Şanlıurfa'lılar misafirperverlikleri ile tanınır fakat Tekirdağ'ı ve insanlarını tanıdıkdan sonra benim gözümde kendi memleketim misafirperlikte ikinci sıraya düştü...
Bir memleketin hepsi mi böyle güleryüzlü ve sıcak olur? İnanın en çok eğlendiğim ve kendimi en rahat hissettiğim memleket burası oldu.... Anlata anlata bitiremem...
Levent abi hadi bir motor turu atalım diyor ve hemen alıyor eline bezi Ninja'sını parlatmaya başlıyor. Buldum böyle yakışıklı atı ben de poz vereyim diyorum...




Birlikte Ali abinin çarşı içindeki gümüş mağazasına uğrayıp bir çayını içelim diyoruz fakat Ali abi itiraz kabul etmeden bizi akşam yemeğine davet ediyor...
Çarşıda Levent abi bizi bir köfteciye götürmüştü(Sonradan öğrendim Tekirdağ'ın en iyi köftecisiymiş) Orda yediğim köftenin Dünya'nın en güzel köfteleri olduğunu düşünüyordum fakat Ali abi bir sofra döşemişti ki tadı hala damağımdadır...
Sağolsun Ali abi resmen elleriyle besledi bizi ve en son kişi sofradan kalkana dek kendisi oturmadı. Hele yengemin hazırladıkları ne desen değer...
En kısa zamanda tüm Tekirdağ ikiteker'i Şanlıurfa'ya bekliyorum. Sizin kadarını beceremesek te elimizden geldiği kadar sizleri ağırlamak isterim...












İstanbul'a varınca ilk iş Pierre Loti Tepesi'ne gitmek oldu. Tepede Aziyade Restorant'ta yediğim Çökertme kebabı belki de yolculuğum boyunca yediğim en güzel yemekti...



Nargilelere dikkat ederseniz lüle yerine gerçek meyveler kullanılmış. İçimi de gerçekten çok hoş...



Ve sonunda doğduğum topraklardayım :D Beykoz'daki Belediye sosyal tesislerine geldik yemekler çok güzel, fiyatlar da çok uygun...




Raptorriders buluşması: Bu sıcak aile hep bir arada Sabancı Öğretmen evinde...





Abim ile birlikte otobüsle günübirlik Bursa'ya askerdeki teyzemoğlunu ziyarete gidiyoruz...


Bursa'yı ziyaretin üç şartı: İskender kebap, Ulucami ziyareti ve kestane şekeri. Hepsini yaptık yüzümüzün akıyla :D