RR Ailesi ile Nasıl Tanıştınız, Foruma İlk Nasıl Üye Oldunuz ?

[Bypale]

Cruiser chopper sevmemle başladı herşey.chopper sosyalizm bnm gözümde.. Kuba sl200ü görmüştüm (doğrusu 6000tl fiyatı vardı o çok cezbetti). Buydu dediğim aradığım. Üzerine oturunca tornistan tabi. Caminin çay ocağında çay içer modda tabure gibi kalmıştı altımda. Vazgeçtim. Arayışlara dewam derken. Regalraptor daytona raptorridersla çıktı karşıma..teşekkür getir bisiklet alıcam diye ilkten ortaokulu bitirecek kadar sabırlıydım bababım avutmalarına.ama artık Sabrım yoktu. O beyaz daytona bnm olacaktı. Ben kadir deli gadir ulaaa diye bağırasım vardı. Üye oldum. Aylardan hazirandı. Gün batımıydı. Dereceler 28 29 falan bunalmışım.nası sıcak foruma girdim yanıyo ortalık. Bu ne sevecenlik bu nası bi dostluk. Hepsine şimdi bile teşekkür ederim. Neyse kubadan sonra daytonayı görünce. Kuba neki laa. Yüzünü göresim gelmiyodu. (Bi abim derdiki zenginden alıp fakire vereceğine fakirden al zengine ver g**ü kalkmasın )) daytona fiyat argesi yaparken. Tabi o değerli insan celil abiyle dialog halindeydik. Diğer ...net forumlarda çinli alma japon aldiyen aklı olupta parası olmayan insanlardan farklı olarak daytonayı ve raptorridersı dahada sevdirdi bana. O gün bgün kıydım paraya sıfır daytonayı çektim kapıya. Çocuklar peşimde koşarak semte parke taş yollardan zengin amca modunda girmesemde. Böyle gönlü zengin bir ailenin bireyi parçası olmaktan çok mutlu ve mesudum. Tavsiye ederim.

[Peder]

Cruiser chopper sevmemle başladı herşey.chopper sosyalizm bnm gözümde.. Kuba sl200ü görmüştüm (doğrusu 6000tl fiyatı vardı o çok cezbetti). Buydu dediğim aradığım. Üzerine oturunca tornistan tabi. Caminin çay ocağında çay içer modda tabure gibi kalmıştı altımda. Vazgeçtim. Arayışlara dewam derken. Regalraptor daytona raptorridersla çıktı karşıma..teşekkür getir bisiklet alıcam diye ilkten ortaokulu bitirecek kadar sabırlıydım bababım avutmalarına.ama artık Sabrım yoktu. O beyaz daytona bnm olacaktı. Ben kadir deli gadir ulaaa diye bağırasım vardı. Üye oldum. Aylardan hazirandı. Gün batımıydı. Dereceler 28 29 falan bunalmışım.nası sıcak foruma girdim yanıyo ortalık. Bu ne sevecenlik bu nası bi dostluk. Hepsine şimdi bile teşekkür ederim. Neyse kubadan sonra daytonayı görünce. Kuba neki laa. Yüzünü göresim gelmiyodu. (Bi abim derdiki zenginden alıp fakire vereceğine fakirden al zengine ver g**ü kalkmasın )) daytona fiyat argesi yaparken. Tabi o değerli insan celil abiyle dialog halindeydik. Diğer ...net forumlarda çinli alma japon aldiyen aklı olupta parası olmayan insanlardan farklı olarak daytonayı ve raptorridersı dahada sevdirdi bana. O gün bgün kıydım paraya sıfır daytonayı çektim kapıya. Çocuklar peşimde koşarak semte parke taş yollardan zengin amca modunda girmesemde. Böyle gönlü zengin bir ailenin bireyi parçası olmaktan çok mutlu ve mesudum. Tavsiye ederim.

Uğur abi yine döktürmüşsün yazarken merakla ve hevesle okudum

[tbaylan]

Benim hikayem biraz uzun. Hem kulüple hemde motosikletle tanışma hikayem olacak. Hikaye tadında olsun istedim. Hem de uzun yazılarımı özleyen arkadaşlara; kardeşlerime ve abilerime armağan olsun. Özellikle Caner kardeşime, yardımcı olup her zaman destek olmaya çalışıp kulüp içerisinde şu anda bulunduğum noktaya gelmeme sebep olduğu için Celil Başkan'a, en az Celil Başkan kadar kulüp ile ilgili tecrübelerini, yönetimsel sorunları çözmede bıkmadan usanmadan her sorumu yanıtlayan Alper Başkan'a armağan olsun.

Motosiklete binmek özgürlüktür. Peki motosiklete sahip olmak? Süslü bir cruiser, deri çantaları olan, bir sürü krom parçası olan, özel aydınlatma sistemleri olan? Bunlar ise maddi özgürlüktü. Peki ya sırtınızda kardeşliğinizin simgesi olan bir yeleğe sahip olmak? Bunun maddi bir değeri tarih üzerinde henüz biçilmemişti benim için. Ailem iki tekere her zaman karşıydı. Bisiklete bile. Altı yaşında sünnet olduğumda babamdan bisiklet istemiştim. Kabul etmişti ama bir şekilde erteledi. Kısa süre sonra da vefat etti. En büyük amcam plastik olan üç tekerli bisikletlerden almıştı. O da mahalleden arkadaşım binerken son anda kurtularak arabanın altında kalarak parçalanmıştı. Daha sonrasından da fırsat olmadı bisiklete binmeye. Ama hep içimde kalmıştır iki tekere sahip olmak.

Ben rahmetlinin iki tekere karşı olduğunu 14 yaşındayken öğrenebildim. Lise ikinci sınıfta yaz tatiline girdikten sonra annemi zar zor ikna ederek bir yere çalışmaya başladım. Yıl 2005, haftalık kazandığım para 60 TL idi. Kuzenimin Bianchi marka kırmızı bisikletini almıştım. Onunla da birkaç ay geçirdikten sonra ablamın kilidi açık unutmasından ötürü çalınmıştı. Çok üzülmüştüm ama kimseye birşey de diyemedim.

Daha sonradan aldığım ikinci el bisikletimi lise son sınıfa kadar kullandım. Yaz başlamadan tüm parçalarını söker, zımparalar, yeniden boyar, sticker'larını değiştirir, tüm bakımlarını sıfırdan yapardım. Bisikletle çok uzun mesafeler katetmiştim yaşıma göre; kendime göre. Daha sonrasından ise hevesim geçti kaldırıp attım bir köşeye. Bir süre sonra da mahallede maddi durumu olmayan ama bisiklete sahip olmayı çok isteyen, herkes bisikletle dolaşırken sürekli kaldırımda oturup diğer çocuklarla oynayan bir çocuğa hediye etmiştim.

Tüm bunlar bir yana asıl hayalim motosiklete sahip olmaktı. Tabii bisiklete bile binmem bu kadar sorun olurken motosiklete sahip olmak daha büyük bir sorundu. Tıpkı mahalledeki o çocuk gibi bende motosikletlere bakıyordum. O zaman benim için sınıfı önemli değildi. Motosiklet olsun da, ne olursa olsun. Hatta bir gece rüyamda ablamın bana motosiklet aldığını görüp, sabahında aramızda geçen konuşma aynen şu şekildeydi:

-Abla rüyamda bana motosiklet aldığını gördüm
-Aa, ne güzel. Anca rüyanda görürsün zaten!

Israrlarım sonuçsuz kaldı. Dedim ya hepsi maddiyata dayalı sonuç olarak. Lise bitti, üniversite bitti, iş hayatına atıldım. Ara verdim, askere gittim geldim. Çalışmaya devam ettim. Motosiklet hevesim geçmemişti. Ama unutmuştum. İki sene önce Mersin-Ataş Rafinerisinde çalışırken Caner kardeşim motosiklet almaya karar verdi. Çok karşı çıktım evleneceği için. Bunun gereksiz bir alışveriş olduğunu, tehlikeli olduğunu söylesem de ikna edemedim. Üstelik daha önceden ağzına motosiklet kelimesini almamış biri motosiklet almaya karar veriyor. Ayrıca şunu da eklemek istiyorum. Caner'le aynı liseden mezun olduk. Kendisi benim bir alt sınıfımdandı. Okul bittikten sonra bu kadar samimi olabildik. İlk zamanlar birbirimizi hiç sevmezdik de

Sonuç olarak ''Şimdi almazsam, bir daha alamam. Gençliğimi yaşamam lazım.'' diyerek satın aldı Spyder'ını. Bize de hayırlı olsun demek düştü.

Ben de motosiklet almaya karar verdim. Fakat tarzı henüz belirlememiştim. İlk etapta aklımda Honda Cbr125 vardı. İlk fırsatta aldım soluğu Honda Bayiisinde. İçeri girmeden önce annemi aradım. "Anne ben motosiklet alıyorum" dedim. Karşılığında da "Ne motoru! Saçmalama! Alırsan sana hakkımı helal etmem!" diyip telefonu suratıma kapattı Ben de soluğu içerde aldım. Tüm ekipmanları aldım, motorun rengini beğendim. Sistemden kredi çekip satın alacaktım. Görevli bilgisayarın başına oturup sisteme giriş yapacakken elektrikler kesildi. "Vardır bunda bir hayır." diyerek satın almadan çıktım.

Sonrasında ise Racing tür motorlarla olan kazalarda yüksek oranlarda kurtulan olmadığını görünce vazgeçtim bu sevdadan. Chopper/Cruiser tarzına yöneldim. Orada bir Mondial Mct 250 satın alacaktım. Adamla buluştuk, fiyatta anlaştık. Motorun başına geçtim. Yaklaşık 2 km sürdüm. Kollarım koptu titreşimden ötürü! Vazgeçtim. Yine hayaller sonraya kaldı. Mersin-Ataş Rafinerisinden döndükten sonra bir kaç ay daha İstanbul'da çalıştım. Sonradan görevlendirme olarak bu sefer Petkim Petrokimya Tesislerine geldim. İzmir/Aliağa'da ikamet etmeye başladım. Bundan üç sene önce Caner ile birlikte Aliağa'da aynı projede çalışıp, aynı evi paylaşmıştık.

Şirketin görevlendirme için ödediği miktar kişisel ihtiyaçlarımı karşılamaktan fazla idi. Ben de bunu bir fırsat olarak bilip hemen başladım hesap kitap yapmaya. Motosikleti satın alabiliyordum. Borcumu da 9 ay sonra kapatabiliyordum. Bütçeyi zorlamamak için Regal Raptor'a bulaşmadım. Bir de boy kısa olduğu için cesaret edemedim. Geçen sene Şubat'ta Kuba Superlight 250 satın aldım. Aldım, kullanmaya başladım. 4500 km kullandım. Ama bir şeyler eksikti. Uzun yolda tatmin etmiyordu beni. İzmir İl Teşkilatı kurulmamıştı daha. Kulüpten Ufuk kardeşime sattım. Dipnot: Ufuk kardeşim İzmir İl Teşkilatı üyeleri arasından ilk tanıdığımdır. Peşinden de bastım Çanakkale'ye Daytona'mı almaya. Adını "Dul Feryadı" koymuştum

Caner kulüpten bahsedip duruyordu. Aldıktan bir hafta sonra üye olup ilk mesajımı attım. Aslında kulüp olaylarına karşı tutumum negatifti. Gereksiz ve saçma geliyordu. Aranızda bulunduğum pozisyona bakıp kahkaha atanlar olabilir. Tamamen doğal samimiyet Arkadaşlarla tanıştık, kaynaştık. Fakat hiçbirini gerçek hayatta tanımıyordum. Patch haketmek için forumda aktif olup buluşmalara gitmek gerekiyordu. Ben İzmir'de olduğum için bu mümkün değildi. Üç ay sonra gittiğim ilk buluşmada Alper Başkan bir seferliğe mahsus bir kolaylık sağladı ve Patch'lerime kavuştum.

Dul Feryadı'yla 16.000 km yol katedip Ege bölgesinin neredeyse tamamını gezdikten sonra Dragstar 650 almaya karar verdim. Tabii motorumu satmadan son 20 gün öncesinden de İzmir İl Teşkilatı'nı kurmak için çalışmalara başlamıştık. Daha önceki yazılarımda teşkilatın nasıl kurulduğundan bahsetmiştim. En sonunda motorumu Manisa'da subay bir arkadaşa sattım ve bastım Bandırma'ya gittim Dragstar almak için. Bu süre zarfında da Kulüp içerisindeki arkadaşlardan sır gibi sakladım ne alacağımı. Bandırma benim için tam bir hayalkırıklığı oldu. Makine fotoğrafta göründüğü gibi değildi. Perişandı adeta.

Moralim bozularak otogara dönerken kuzenimi aradım. Vn800 vardı onda da. Alper Başkan ve Celil Başkan ile 29 Ekim Kortejinde tanışmışlar Ondan canavarı satın aldım ve adını Orca koydum. Şu anda Orca ile 7500 km yol yaptık. Sezon bitti ama hala yaz-kış demeden motora binip toplantı,organizasyon, etkinlik düzenleyip kardeşlerimizle birlikte yol katetmeye devam ediyoruz.

Hepiniz motosiklete binmelisiniz. Ta ki sürmenin ne demek olduğunu anlayana kadar. Hep birlikte, güvenle, hep daha ileriye.

Farınız da, yolunuz da açık olsun.

Sevgiler.

tb

Edit: İtiraf etmek gerekirse Patch'lerimi hakederek almadım. O zamanlar bundan rahatsız olan arkadaşlar muhakkak olmuştur. Hepsine de hak veriyorum. Ama şimdi durum böyle değil. Artık Patch'lerimi hakettiğime ikna etmeye başladım kendimi. RR ailesine benim en büyük hediyem İzmir İl Teşkilatıdır

[Peder]

Benim hikayem biraz uzun. Hem kulüple hemde motosikletle tanışma hikayem olacak. Hikaye tadında olsun istedim. Hem de uzun yazılarımı özleyen arkadaşlara; kardeşlerime ve abilerime armağan olsun. Özellikle Caner kardeşime, yardımcı olup her zaman destek olmaya çalışıp kulüp içerisinde şu anda bulunduğum noktaya gelmeme sebep olduğu için Celil Başkan'a, en az Celil Başkan kadar kulüp ile ilgili tecrübelerini, yönetimsel sorunları çözmede bıkmadan usanmadan her sorumu yanıtlayan Alper Başkan'a armağan olsun.

Motosiklete binmek özgürlüktür. Peki ya motosiklete sahip olmak? Süslü bir cruiser, deri çantaları olan, bir sürü krom parçası olan, özel aydınlatma sistemleri olan? Peki ya sırtınızda kardeşliğinizin simgesi olan bir yeleğe sahip olmak? Bunlar ise maddi özgürlüktü. Ailem iki tekere her zaman karşıydı. Bisiklete bile. Altı yaşında sünnet olduğumda babamdan bisiklet istemiştim. Kabul etmişti ama bir şekilde erteledi. Kısa süre sonra da vefat etti. En büyük amcam plastik olan üç tekerli bisikletlerden almıştı. O da mahalleden arkadaşım binerken son anda kurtularak arabanın altında kalarak parçalanmıştı. Daha sonrasından da fırsat olmadı bisiklete binmeye. Ama hep içimde kalmıştır iki tekere sahip olmak.

Ben rahmetlinin iki tekere karşı olduğunu 14 yaşındayken öğrenebildim. Lise ikinci sınıfta yaz tatiline girdikten sonra annemi zar zor ikna ederek bir yere çalışmaya başladım. Yıl 2005, haftalık kazandığım para 60 TL idi. Kuzenimin Bianchi marka kırmızı bisikletini almıştım. Onunla da birkaç ay geçirdikten sonra ablamın kilidi açık unutmasından ötürü çalınmıştı. Çok üzülmüştüm ama kimseye birşey de diyemedim.

Daha sonradan aldığım ikinci el bisikletimi lise son sınıfa kadar kullandım. Yaz başlamadan tüm parçalarını söker, zımparalar, yeniden boyar, sticker'larını değiştirir, tüm bakımlarını sıfırdan yapardım. Bisikletle çok uzun mesafeler katetmiştim yaşıma göre; kendime göre. Daha sonrasından ise hevesim geçti kaldırıp attım bir köşeye. Bir süre sonra da mahallede maddi durumu olmayan ama bisiklete sahip olmayı çok isteyen, herkes bisikletle dolaşırken sürekli kaldırımda oturup diğer çocuklarla oynayan bir çocuğa hediye etmiştim.

Tüm bunlar bir yana asıl hayalim motosiklete sahip olmaktı. Tabii bisiklete bile binmem bu kadar sorun olurken motosiklete sahip olmak daha büyük bir sorundu. Tıpkı mahalledeki o çocuk gibi bende motosikletlere bakıyordum. O zaman benim için sınıfı önemli değildi. Motosiklet olsun da, ne olursa olsun. Hatta bir gece rüyamda ablamın bana motosiklet aldığını görüp, sabahında aramızda geçen konuşma aynen şu şekildeydi:

-Abla rüyamda bana motosiklet aldığını gördüm
-Aa, ne güzel. Anca rüyanda görürsün zaten!

Israrlarım sonuçsuz kaldı. Dedim ya hepsi maddiyata dayalı sonuç olarak. Lise bitti, üniversite bitti, iş hayatına atıldım. Ara verdim, askere gittim geldim. Çalışmaya devam ettim. Motosiklet hevesim geçmemişti. Ama unutmuştum. İki sene önce Mersin-Ataş Rafinerisinde çalışırken Caner kardeşim motosiklet almaya karar verdi. Çok karşı çıktım evleneceği için. Bunun gereksiz bir alışveriş olduğunu, tehlikeli olduğunu söylesem de ikna edemedim. Üstelik daha önceden ağzına motosiklet kelimesini almamış biri motosiklet almaya karar veriyor. Ayrıca şunu da eklemek istiyorum. Caner'le aynı liseden mezun olduk. Kendisi benim bir alt sınıfımdandı. Okul bittikten sonra bu kadar samimi olabildik. İlk zamanlar birbirimizi hiç sevmezdik de

Sonuç olarak ''Şimdi almazsam, bir daha alamam. Gençliğimi yaşamam lazım.'' diyerek satın aldı Spyder'ını. Bize de hayırlı olsun demek düştü.

Ben de motosiklet almaya karar verdim. Fakat tarzı henüz belirlememiştim. İlk etapta aklımda Honda Cbr125 vardı. İlk fırsatta aldım soluğu Honda Bayiisinde. İçeri girmeden önce annemi aradım. "Anne ben motosiklet alıyorum" dedim. Karşılığında da "Ne motoru! Saçmalama! Alırsan sana hakkımı helal etmem!" diyip telefonu suratıma kapattı Ben de soluğu içerde aldım. Tüm ekipmanları aldım, motorun rengini beğendim. Sistemden kredi çekip satın alacaktım. Görevli bilgisayarın başına oturup sisteme giriş yapacakken elektrikler kesildi. "Vardır bunda bir hayır." diyerek satın almadan çıktım.

Sonrasında ise Racing tür motorlarla olan kazalarda yüksek oranlarda kurtulan olmadığını görünce vazgeçtim bu sevdadan. Chopper/Cruiser tarzına yöneldim. Orada bir Mondial Mct 250 satın alacaktım. Adamla buluştuk, fiyatta anlaştık. Motorun başına geçtim. Yaklaşık 2 km sürdüm. Kollarım koptu titreşimden ötürü! Vazgeçtim. Yine hayaller sonraya kaldı. Mersin-Ataş Rafinerisinden döndükten sonra bir kaç ay daha İstanbul'da çalıştım. Sonradan görevlendirme olarak bu sefer Petkim Petrokimya Tesislerine geldim. İzmir/Aliağa'da ikamet etmeye başladım. Bundan üç sene önce Caner ile birlikte Aliağa'da aynı projede çalışıp, aynı evi paylaşmıştık.

Şirketin görevlendirme için ödediği miktar kişisel ihtiyaçlarımı karşılamaktan fazla idi. Ben de bunu bir fırsat olarak bilip hemen başladım hesap kitap yapmaya. Motosikleti satın alabiliyordum. Borcumu da 9 ay sonra kapatabiliyordum. Bütçeyi zorlamamak için Regal Raptor'a bulaşmadım. Bir de boy kısa olduğu için cesaret edemedim. Geçen sene Şubat'ta Kuba Superlight 250 satın aldım. Aldım, kullanmaya başladım. 4500 km kullandım. Ama bir şeyler eksikti. Uzun yolda tatmin etmiyordu beni. İzmir İl Teşkilatı kurulmamıştı daha. Kulüpten Ufuk kardeşime sattım. Dipnot: Ufuk kardeşim İzmir İl Teşkilatı üyeleri arasından ilk tanıdığımdır. Peşinden de bastım Çanakkale'ye Daytona'mı almaya. Adını "Dul Feryadı" koymuştum

Caner kulüpten bahsedip duruyordu. Aldıktan bir hafta sonra üye olup ilk mesajımı attım. Aslında kulüp olaylarına karşı tutumum negatifti. Gereksiz ve saçma geliyordu. Aranızda bulunduğum pozisyona bakıp kahkaha atanlar olabilir. Tamamen doğal samimiyet Arkadaşlarla tanıştık, kaynaştık. Fakat hiçbirini gerçek hayatta tanımıyordum. Patch haketmek için forumda aktif olup buluşmalara gitmek gerekiyordu. Ben İzmir'de olduğum için bu mümkün değildi. Üç ay sonra gittiğim ilk buluşmada Alper Başkan bir seferliğe mahsus bir kolaylık sağladı ve Patch'lerime kavuştum.

Dul Feryadı'yla 16.000 km yol katedip Ege bölgesinin neredeyse tamamını gezdikten sonra Dragstar 650 almaya karar verdim. Tabii motorumu satmadan son 20 gün öncesinden de İzmir İl Teşkilatı'nı kurmak için çalışmalara başlamıştık. Daha önceki yazılarımda teşkilatın nasıl kurulduğundan bahsetmiştim. En sonunda motorumu Manisa'da subay bir arkadaşa sattım ve bastım Bandırma'ya gittim Dragstar almak için. Bu süre zarfında da Kulüp içerisindeki arkadaşlardan sır gibi sakladım ne alacağımı. Bandırma benim için tam bir hayalkırıklığı oldu. Makine fotoğrafta göründüğü gibi değildi. Perişandı adeta.

Moralim bozularak otogara dönerken kuzenimi aradım. Vn800 vardı onda da. Alper Başkan ve Celil Başkan ile 29 Ekim Kortejinde tanışmışlar Ondan canavarı satın aldım ve adını Orca koydum. Şu anda Orca ile 7500 km yol yaptık. Sezon bitti ama hala yaz-kış demeden motora binip toplantı,organizasyon, etkinlik düzenleyip kardeşlerimizle birlikte yol katetmeye devam ediyoruz.

Hepiniz motosiklete binmelisiniz. Ta ki sürmenin ne demek olduğunu anlayana kadar. Hep birlikte, güvenle, hep daha ileriye.

Farınız da, yolunuz da açık olsun.

Sevgiler.

tb

Bir çırpıda soluksuz okudum. Bisikleti o çocuğa hediye etmeniz, sonrasındaki talihsiz cbr ve mct olayları derken Vn800 le ve il teşkilat sorumluluğu ile sonuçlanan bir hikaye..
Gerçekten çok etkileyici elinize emeğinize sağlık.

Özellikle "Peki ya sırtınızda kardeşliğinizin simgesi olan bir yeleğe sahip olmak?" cümlesi her şey için yeter de artar bile

[tbaylan]

Bir çırpıda soluksuz okudum. Bisikleti o çocuğa hediye etmeniz, sonrasındaki talihsiz cbr ve mct olayları derken Vn800 le ve il teşkilat sorumluluğu ile sonuçlanan bir hikaye..
Gerçekten çok etkileyici elinize emeğinize sağlık.

Özellikle "Peki ya sırtınızda kardeşliğinizin simgesi olan bir yeleğe sahip olmak?" cümlesi her şey için yeter de artar bile

Aslında yazacak, ekleyecek çok hikaye var ama konusu değil diye burada paylaşmadım. İlerde "Chopper Ruhu ve Kardeşlik" konu başlıklı bir makale yazacağım. Orada bu hikayeleri de kapsayacak şekilde geniş zamanlı birşeyler karalayacağım. Bisiklet, Motosiklet, RR ile tanışmam, Yönetim ile İl Teşkilatı kurulması için yaptığımız planlamalar(Tabii bu kısımları yayınlamam için önce Yönetim'den izin almam gerek ) Hepsini tek başlık altında paylaşıcam bir süre sonra

[Peder]

Aslında yazacak, ekleyecek çok hikaye var ama konusu değil diye burada paylaşmadım. İlerde "Chopper Ruhu ve Kardeşlik" konu başlıklı bir makale yazacağım. Orada bu hikayeleri de kapsayacak şekilde geniş zamanlı birşeyler karalayacağım. Bisiklet, Motosiklet, RR ile tanışmam, Yönetim ile İl Teşkilatı kurulması için yaptığımız planlamalar(Tabii bu kısımları yayınlamam için önce Yönetim'den izin almam gerek ) Hepsini tek başlık altında paylaşıcam bir süre sonra

Bir sonraki yazınızı merakla ve hevesle bekliyor olacağım

[2_rock]

Tuğrulcum güzel bir paylaşım olmus. Ben foruma üye olalı fazla olmadı ve takipleri ve senin yardımların ve görüşmelerimiz üstüne ben senin o patchleri sonuna kadar hak ettiğini düşünüyorum. Tabiki bu takdiri yönetim vererek zaten olayı önceden fark etmişler. Hakkını veriyorsun yolumuz ve farımız doğrularımı ve gerçeklerimiz için hep açık olsun kardeşim eline sağlık

[Peder]

Tuğrulcum güzel bir paylaşım olmus. Ben foruma üye olalı fazla olmadı ve takipleri ve senin yardımların ve görüşmelerimiz üstüne ben senin o patchleri sonuna kadar hak ettiğini düşünüyorum. Tabiki bu takdiri yönetim vererek zaten olayı önceden fark etmişler. Hakkını veriyorsun yolumuz ve farımız doğrularımı ve gerçeklerimiz için hep açık olsun kardeşim eline sağlık

Bence süre çokta önemli değil. Senin verdiğin emek başlıklardaki yorumun yardımcı olma çabaların hikayelerin de gayet yararlı ve faydalı

[frknulas]

2014 motosiklet fuarında Furkan'la bir sürücü kursunun çalışanları olarak fuarda stand görevlisiydik. Namı diğer Düz Giden Furkan - TNK Fuarda RR yelekli abileri görüp merak edip RR foruma girdik. O sırada bir şey için tam hatırlamıyorum standdan ayrıldık dönüşte bir baktık standdaki sandalyede Celil Başkan oturmuş bilgisayara bakıyor RR forumu açık ekranda.

Önce kendini tanıtıp kısaca bahsetti anlattı samimi bir şekilde. Bizde sonrasında foruma üye olduk. 2 senedir üyeyim bir kez bile buluşmalara gitmedim. Celil abinin yanına uğramıştık bir kez Büyükçekmecede tekrar güzelce ağırladı bizi sanırım Ömer abi de vardı. Sonrasında geçen günkü menekşe buluşmasına gittim ve bundan önce gitmediğime pişman oldum..

Benim gibi yeni katılıp çekinen arkadaşlar varsa asla çekinmesin. Çok sıcak kanlı dost canlısı esprili güzel bir ortamları var
Ankara buluşması başlığında yazarken bu konu aklıma geldi, sizlerinde RR ailesi ile tanışma hikayelerinizi dinlemek isterim. Uzun olduysa yanlışım varsa affola

Kardeşim bizimki tesadüfün zirvesiydi :D Celil abiyi görünce bilgisayarın başında verdiğimiz tepki çok iyiydi :D

General Mobile 4G cihazımdan Tapatalk kullanılarak gönderildi

[Peder]

Kardeşim bizimki tesadüfün zirvesiydi :D Celil abiyi görünce bilgisayarın başında verdiğimiz tepki çok iyiydi :D

General Mobile 4G cihazımdan Tapatalk kullanılarak gönderildi

Buda böyle bir anımdır misali hafız